De prettig gestoorde countryrockgroep Commander Cody & the Lost Planet Airman beleefde zijn topperiode tussen 1971 (‘Lost In The Ozone’) en 1976 (de uitmuntende dubbelelpee ‘We’ve Got A Live One Here’). In een tijdspanne van vijf jaar bracht de band 5 studioalbums en maar liefst 3 liveplaten uit die bij iedere rechtgeaarde countryrockliefhebber in de smaak vielen. Commander Cody en band (Bill Kirchner! Billy C. Farlow!) grossierden in een geslaagde kruising van vinnige roots rockabilly, country, blues, texmex en boogie. Na 1976 viel de originele line-up echter uiteen en werd het een komen en gaan van muzikanten, wat de kwaliteit van de muziek niet altijd ten goede kwam.

Tussen 1977 en 2006 verscheen er nog een resem platen, maar de Commander Cody Band, zoals de groep ondertussen heette, speelde geen enkele rol van betekenis meer in de almaar groeiende en steedss interessanter wordende muziekscene van altcountry en americana. Of de zojuist verschenen cd ‘Dopers, Drunks And Everyday Losers’ (Blin Pig Records) daar verandering in zal brengen, lijkt mij zeer twijfelachtig. George Frayne, de Commander himself, grijpt terug naar een aantal oude Commander Cody songs (‘Wine Do Your Stuff’, ‘Lone Ranger’, ‘Semi Truck’ en nog een stel andere nummers), maar het lukt hem niet om ze dezelfde (of meer) glans te bezorgen dan de oorspronkelijke opnames. De nieuwe songs (en dan vooral ‘No No Song’, een cover van Hoyt Axton) trekken het niveau van de cd gelukkig nog wat omhoog waardoor de eindscore op een mager zesje uitkomt. ‘Dopers, Drunks And Everyday Losers’ is een middelmatig cd’tje. Als je wilt weten tot wat Commander Cody écht in staat was, grijp je beter terug naar de platen uit hun beginperiode.