De Texaanse countryster Dale Watson timmert vanaf 1995 flink aan de weg. Hij is een groot fan van onder meer Johnny Cash, Buck Owens en Merle Haggard. De zanger, die inmiddels zeventien cd’s heeft uitgebracht, is uitermate populair in ons land. Dale vliegt dan ook vaak onze kant op voor optredens. Bij mijn binnenkomst in de Boerderij in mijn woonplaats constateer ik dat een show van Dale Watson een familiefeestje is. Vele begroetingen en omhelsingen later staat Dale Watson, die wordt begeleid door zijn drie stijlvolle Lone Stars,  klaar voor een unieke en lange show.  Door technische problemen  valt het prettige Truckstop in La Grange  in het water.  De show komt moeizaam op gang door het braafjes applaudiseren van het publiek.Na een kwartier vraagt Dale, die bekend staat zonder setlist te spelen, de fans om verzoeknummers. Er wordt  hierop uitbundig gereageerd. Dale verhaalt daarna dat Chuck mead deze tour niet van de partij is vanwege zijn eigen solo-carriere, maar dat ze samen in oktober terug zullen keren in nederland voor een aantal shows.  The Lone Stars bestaan vanavond  uit: Bassist “U” Gene Kurtz, Pedalsteel Don Don Pawlak en drummer David Bowen, die zich helemaal te buiten gaat gedurende een drumsolo tijdens “Exit 109”. Dale staat het te bewonderen. Hij zegt ook al: ik sta het zo aan te kijken dat ik soms vergeet om in te vallen J . Het plezier tussen deze vier muzikanten straalt dan ook af op het podium. De demonstratie die volgt met de opening van een bierflesje, dat de opening van een dommels bierflesje zich niet makkelijk leent die met je vinger erin op te pakken. De pink biedt uitkomst. Meermalen komt deze grap voorbij totdat Dale een bierglas heeft. Een hele hand dan? Hilariteit alom. Een show van Dale Watson is er 1 voor het publiek. Zij bepalen wat er wordt gespeeld met zo af en toe wat eigen verzoekjes of nummers van zijn nieuwe cd “Truckin’ sessions vol. II. De eerste set eindigend met het instrumentale 10-4 van zijn nieuwe cd, die overigens al anderhalf uur duurt is dan voorbij voordat je het weet. De gebruikelijke Meet and Greet is verschoven naar het pauzegedeelte. Wat daarna volgt is 1 en al gezellgheid en respect van Dale naar zijn fans toe. Wandelend door het publiek staat hij iedereen te woord, deelt handtekeningen uit, gaat met ze op de foto en zoent wat af op de avond. De fans zijn uitzinnig en dat merk je ook direkt bij de aanvang van de tweede set. Het publiek is los, het wordt lekker rumoerig en het lijkt erop dat je je waant  in een knus cafe. De verzoekjes komen nu over en weer. Dat Dale zijn publiek respecteert vertaalt zich ook als hij vóór een nummer zegt: ik kreeg in de pauze zoveel verzoekjes, als ik er 1 vergeet, zegt het me en we spelen het. Hij wacht ook regelmatig of iemand nog een lievelingsnummer roept. In deze tweede set is er veel  interactie van het publiek met Watson. Er wordt gezongen, uitbundig meegeschreeuwd en veelal gedanst. Het feest is in volle gang. Tijdens de show komt dan ook nog een cover van Buck Owens, Merle Haggard of Johnny cash voorbij, waarvan hij een groot fan van is. Maar een show van Dale Watson duurt voor mij wat lang met zijn twee uur en drie kwartier. Al zal de fans daar absoluut niet met me eens zijn. Toch is iedereen moe en voldaan als Dale en zijn bevriende muzikanten na “Hey Driver” het podium aflopen. Het is kwart voor 12. Wat een fijne gezellige en muzikale avond was dit, drie topmuzikanten op het podium en 1 zanger die zijn publiek/fans respecteert en waar geeft voor hun geld. Deze avond in De Boerderij, Zoetermeer is helaas afgelopen, maar let op: Dale Watson en de Lone Stars geven nog 3 concerten, deze tour, in nederland t.w.:
Maandag    4 mei – Stonevalley, Lichtenvoorde
Woensdag  6 mei – Newland, Klaaswaal
Donderdag  7 mei – Paradiso, Amsterdam
Ervaar een geweldige show. Verwacht alleen niet vroeg thuis te zijn. Een kleine drie uur zal Dale en zijn Lone Stars je zeker vermaken.

(Johan Schoenmakers)