The Man of Somebody’s Dreams (a tribute to the songs of Chris Gaffney)
Dave Alvin begon in 2007 aan deze tribute CD. Het doel was geld in te zamelen om Chris Gaffney financieel bij te staan in zijn strijd tegen leverkanker. Het mocht niet zo zijn, voor het voltooien van het album stierf Hacienda Brother voorman Chris Gaffney. Alvin en zijn labelmaatjes bij Yep records besloten het album toch uit te brengen en de opbrengsten van de plaat aan de nabestaanden van Chris te schenken.
Chris Gaffney’s (10-03-‘50/ 17-04-’08) carrière begon half jaren tachtig op gang te komen toen de gitarist/ accordeonist zijn eigen nummers begon te schrijven en een band oprichten: Chris Gaffney & the Cold Hard Facts. Het eerste album van Gaffney (Road to Indigo ’86) bevat veel jaren 50 rock en Honky Tonk, op latere albums kwam zijn Spaanse achtergrond nadrukkelijker terug in de composities. In deze periode had Chris een vaste plaats in de begeleidingsband van Dave Alvin. Er volgen meer solo albums, in 1990 Chris Gaffney & the Cold Hard Facts, 1992 Mi Vida Loc, 1994 Man of Somebody’s Dreams, 1995 Loser ‘s Paradise en in 2000 Live & then Some. De stijl van Gaffney begint zich steeds meer af te tekenen in zijn nummers. Mierzoete liedjes met aangrijpende teksten, warme klanken van pedal steel en accordeon. In 2002 ontmoet Chris de voorman van de Paladins Dave Gonzalez. Hun gemeenschappelijke liefde voor Western Soul en Tex Mex resulteert uiteindelijk in de Hacienda Brothers. Er volgen drie studio albums (Hacienda Brothers ’05, What’s Wrong With Right ’06 en Arizona Motel ’08) en een live album ( Music for Ranch and Town ’07) allemaal geproduceerd door Muscle Shoals legende Dan Penn.
The Man of Somebody’s Dreams bevat 18 nummers en verschijnt eind mei bij Yep records. Opvallend is dat veel van de uitvoeringen op dit album zo dicht in de buurt van het origineel blijven. Een blijk van respect en waardering voor het vakmanschap van de componist als je het mij vraagt. In het eerste nummer zet Joe Ely meteen de toon, met het vrolijk rockende Lift your Leg. Accordeon en pedal steel wisselen elkaar af opgestuwd door een heerlijke Twang. Hierna laat onverwachte gast Boz Skaggs horen wat bedoeld wordt met Westen Soul in Midnight Dream. Postuum komt Freddy Fender nog voorbij. Het nummer “the Garden”eerder opgenomen met de Texas Tornados is integraal overgenomen van het album 4 acres. Speciale aandacht voor Hacienda Brother Dave Gonzalez. In Tired of Being Me laat hij horen dat de Stone River Boys de erfenis van de Hacienda Brothers met respect zullen beheren.
Als afsluiter horen we een niet eerder uitgebracht nummer, uitgevoerd door Gaffney zelf: Guitars of my Dead Friends. Een waardige afsluiter van een schitterend album. Voor degene die bekend is met het werk van Chris Gaffney een prachtige bloemlezing van zijn werk. En voor hen voor wie deze songs nieuw zijn: een wonderschone introductie in het oeuvre van deze grootste songwriter.