RSS

Marykate O’Neil – Underground

mkcover

Tot enkele weken geleden was de New Yorkse singer-songwriter Marykate O’Neil een volslagen onbekende muzikante voor mij. Je kunt tenslotte niet iedereen kennen die ooit eens op een gitaar heeft getokkeld, niet waar? Zelfs niet als ze, zoals ik, verstokte Byrds-fans zijn. Maar goed, die lacune is dankzij de kwikzilveren cd ‘Underground’ ingevuld. En daar ben ik absoluut niet rouwig om want wat Marykate O’Neil op haar derde volwaardige cd laat horen, kleurt het firmament hemelsblauw en bezorgt de zon gouden stralen. Het is best een tijdje geleden dat ik nog zó opgewekt werd van het beluisteren van een plaatje.

mk_o_l1Vanaf het ontwapenende ‘Green Street’ tot en met afsluiter ‘So Long’, dat extra aanstekelijk werkt door de leuke harmoniumklanken van Ken Maiuri, trakteert Marykate O’Neil de luisteraar op elf quasionschuldige, frisse altpopsongs waarbij het onmogelijk is om niet met je voet mee te wippen op het soms zeer dartele ritme. Daarbij moet je overigens niet aan elfjes en hertjes denken, zo naïef is dit plaatje nu ook weer niet (en de teksten zijn al helemaal niet naïef), maar aan de muziek van vergelijkbare zangeressen als Lisa Loeb, Fiona Apple (op een vrolijke dag), Jane Siberry, Syd Straw en Jill Sobule. Die laatste levert trouwens heel wat hand- en spandiensten op deze cd, gaande van achtergrondzang tot orgel en gitaar (‘Nashville’!).

Heeft ‘Underground’ eeuwigheidswaarde? Nope. Zou dat het voornemen geweest zijn toen Marykate O’Neil de studio instapte om deze cd in te blikken? Ik kan me op basis van haar muziek niet voorstellen dat ze zo dikdoenerig is. Het blijft natuurlijk moeilijk om iemands intenties in te schatten, maar áls het haar bedoeling was om een zonnig plaatje zonder kapsones te maken dan is ze daar met vlag en wimpel in geslaagd.

 

www.myspace.com/marykateoneil

 

 


Your Comment