Harpist Rod Piazza draait al weer een flinke tijd mee in de blues. Vanaf 1967 laat hij regelmatig van zich horen. Eerst met elpees en later met cd’s. Zijn productiviteit met 25 platen is zonder meer hoog te noemen, waarvan ‘Soul Monster’ de nieuwste is. Dertien nummers lang kun je [...]

John Batdorf is geen onbekende in de muziekindustrie. Als Batdorf, Rodney en Silver hebben ze in de begin jaren ’70 al snel een platendeal bij Atlantic Records te pakken en maken ze regelmatig platen en touren in Amerika en Canada samen met o.a. America, Seals and Crofts, Dan Fogelberg, Lind[...]

Een paar dagen geleden had ik het op deze plaats nog over mijn haat-liefdeverhouding met de laatste plaat van Tom Brosseau, een album waarvan ik overigens nog steeds hoop dat het zijn geheimen op termijn zal blootgeven. En vandaag gebruik ik ditzelfde platform om mijn liefde te verklaren voor ‘Que[...]

‘Posthumous Succes’, de achtste cd van Tom Brosseau in zeven jaar, staat al een week of zes op mijn iPod, is al een keer of tien van begin tot einde (en soms zelfs terug) door mij beluisterd, en toch ben ik er nog steeds niet helemaal klaar mee. Op de een of andere manier heb [...][...]

Suicide Cowboy, de naam doet agressiever vermoeden dan de band in werkelijkheid is. De uit Los Angeles vijftal goedaardig uitziende heren en een bloedmooie jongedame hebben in hun bagage behoorlijk veel aanstekelijke altcountry, countryrock en bluegrass nummers. De kracht van deze groep is dat ze[...]

Anderhalve maand geleden was ik zeer in mijn nopjes met de rauwe en ongepolijste americana van country outlaw Pete Berwick (‘Just Another Day In Hell’) en een soortgelijk gevoel bekruipt mij tijdens het luisteren naar ‘U.S. Exodus’ van de mij totaal onbekende rootsrocker Paul Hare uit Rockfo[...]

Toen de in slaap gesukkelde muziekwereld in 1976 en 1977 dank zij de punkexplosie op zijn grondvesten daverde, besloten heel wat groepen en soloartiesten om hun muziek voortaan zélf uit te geven, onafhankelijk van major of minor platenmaatschappijen die een beslissende vinger in de pap wensten te h[...]

Terwijl buiten de lucht betrekt en het ernaar uitziet dat de stad zich kan opmaken voor de zoveelste forse regenbui, schijnt de zon volop in mijn huiskamer. Oorzaak van al die tevredenheid is ‘Dirty Little Secret’, de derde solo cd van de Texaanse singer-songwriter Cary Cooper, die samen met ech[...]