RSS

Jim Lauderdale – Could We Get Any Closer

jimfinalcover

Een bezig bijtje is het zeker, de uit Statesville afkomstige Jim Lauderdale.Vanaf zijn debuut Point of No return (1989) zoemt Jim van cd naar cd en is menig hulp in de huishouding bij bevriende artiesten. Cd nr. 18 “Could We Get Any Closer” had hij net  afgerond of Lauderdale was alweer druk in de weer met hand en spant diensten voor Elvis Costello’s nieuwe bloempje Secret Profane and Sugarcane. Inmiddels is hij een vaste begeleider in Costello’s band The Sugarcanes tijdens diens tour. Tijd om zijn “Could We Get Any Closer” te promoten geeft Jim zichzelf niet. Vóór het releasen van de cd werd eerst gekozen voor het momenteel in trek zijnde Premier download op zijn eigen website. Nu is dan eindelijk daadwerkelijk de cd van de persen gerold. Professioneel als hij is komt Lauderdale met jimlauderdale2een leeuwendeel eigen geschreven nummers, die veelal gefocussed zijn op de traditionele bluegrass met de unieke melodieuze harmonieën.Rust geeft Mr. Lauderdale ons nauwelijks. Van het voortrazende  I took a like to you dendert hij nummer na nummer door. Het sterk uitgevoerde The ghost of the ridge is één van de prachtige hoogtepunten van de cd. Helaas blijft het bij die ene ballad op deze overigens te weinig afwisselende, maar wel goed doordacht gemaakte cd. De afsluitende vier songs blijven eigenlijk het beste in je hoofd hangen. Van de meeblerrende bluegrass I’m learning as I go (waarvan ondergetekende in eerste instantie dacht dat er learn as a goat werd gezongen) naar het enige “western swing” uitstapje in That’s why I’m here with youLead me en honey hurry home zijn lekker direkt gespeelde bluegrass songs, waarvan mijnsinziens Lauderdale meer van zulke liedjes op zijn nieuwe cd had moeten plaatsen. Van mij mag er gerust wel wat jaartjes tussen zitten voor een nieuw produkt en hopende dat er dan wel verrassende elementen op komen te staan. Op Could We Get Any Closer blijf het voorlopig bij: Waar heb ik dit meer gehoord?

http://www.myspace.com/jimlauderdale

(johan schoenmakers)


Comments are closed.