RSS

Big Dog 3 – Big Dog 3 (releasedatum 11 augustus)

bigdog3hoes102

Klasbak en multi-instrumentalist Al Perkins vormt samen met gerenommeerde muzikanten Chris B. Donohue (o.a.electrisch gitaar/double bass/orgel/piano) en drummer/percusionist Brady Blade de Big Dog 3. Met vocalistische hulp van o.a. Emmelou Harris/Brigitte Demeyer en Jim Lauderdale hebben ze onder leiding van producer Chris Donohue en Al Perkins in de Yackland Studio’s in Nashville een nogal alleraardigst plaatje weten te produceren. Met Perkins aan het roer kan het bijna niet missen dat je op muzikaal gebied een hoogstaand produkt in je cd speler heb liggen. Fel van leer wordt er begonnen met een Danny Flowers nummer Born to Believe met stevig soulful backingvocalen van Kristine harold en Phil Madeira. In High Standard Americana nummers als You And Me met hulp van Emmelou Harris wiens vocalen zo mooi zijn dat ze als engeltje bijna over mijn tong piest en met een Flat en Scuggs achtige Head over Heels met onze rots in de branding voor de europese tour Brigitte Demeyer is het volop genieten van Al Perkins songwriting liedjes. Want Al zuigt de beauties als het ware zo uit zijn duim. Het live-klinkende Wailin man is ook weer zo’n country folk klassieker met die kampvuurachtige mondharmonica-sound. De door Jim Lauderdale gezongen country-steel achtige tribute to Buck Owens, Tom Brumley and the Buckaroos Flat out of love  is een mengeling van gram parsons en Flyin burrito brothers. Je zou er bijna weemoedig van worden van al het moois perkins en zijn maten ons voorschotelen. De pittige blues komt naar voren in liedjes als Running to Win en She Came along. Je vraagt je natuurlijk af of er nog minpuntjes zijn op het titeloze Big Dog 3. Ja, helaas wel. De cover van Fleetwood Mac’s Oh Well en de instrumentale Santo and Johnny klassieker Sleepwalk. Waarom? De helaas te weinig eigen interpretatie van beide songs. Op een perfectionistische manier wordt Oh Well neergezet en wel de uitvoering die Fleetwood Mac uit de roemruchte begin jaren zeventig Live op het podium liet horen. Alleen Donohue is geen Peter Green. Op al  jeugdige leeftijd kon Perkins het traditionele Sleepwalk naspelen en zo klinkt het hier ook. Bijna perfekt aan het origineel. Deze nummers passen veel beter als toevoeging bij hun live-concerten dan dat ze hier aanwezig op de cd enige waarde voor mij betekenen. Nu geeft het toch klein beetje een smet op een schitterend produkt die zeer zeker het aanschaffen waard is.

www.bigdog3.com

(johan schoenmakers)


Your Comment