Terwijl een uitstekend muziekjaar statig naar het begin van een nieuw decennium schrijdt, en op tal van zolderkamers en redacties jaarlijstjes allerhande worden gefabriceerd, verschijnen er dezer dagen nog heel wat cd’s die – al of niet – meedingen naar een vermelding in de een of andere top tien. Het motto ‘kill your darlings’ is bij uitstek van toepassing op 2009. Dus het samenstellen van een lijstje dat een adequaat beeld geeft van het bijna voorbije jaar zal geen sinecure zijn.
Niet meer zo heel recent in het nog lopende aanbod is ‘Points Of View’, de negende soloplaat van songstress Anne Hills, die naast haar solowerk ook nog eens heel wat werk uitbracht met Cindy Mangsen, Michael Smith en Tom Paxton. Alles bij elkaar gerekend kun je Hills tegen het lijf lopen op 23 albums. Een druk bezette dame, deze multidisciplinaire artieste want naast muziek maken is ze ook nog schilderes (ze ontwierp de hoes voor deze cd zelf), actrice en schrijfster. Je vraagt je af waar ze de tijd vandaan haalt om een nieuwe plaat te maken.
Of Anne Hills met ‘Points Of View’ een plaatsje in de jaarlijstjes zal krijgen? Geen idee, maar in die van mij zul je haar vruchteloos zoeken. Hoewel de artieste Anne Hills mij zeker sympathiek voorkomt, spreekt haar bij tijden te ijle sopraan mij te weinig aan en is dit poppy folkalbum te onevenwichtig. Het politiek bewuste ‘I Am You’ is qua tekst te pamfletachtig om te overtuigen en ook muzikaal raakt het me niet. Hetzelfde geldt voor ‘Pennsylvania’, ‘A Plain Song’, ‘The Moon’s Song’ en de pianoballade ‘Gardens’, stuk voor stuk songs die voorzichtigjes in het midden van de weg voortkabbelen zonder ook maar iets van een spoor achter te laten.
De nummers die mij wel bevallen (‘Two Year Winter’, ‘The Farm’ en ‘Holy Now’), songs die blijk geven van compositorisch talent, zijn echter niet bij machte het album te redden waardoor ‘Points Of View’ mij tegenvalt. Jammer, want net in de drie songs die mij wel overtuigen, laat Hills horen dat ze echt wel wat in haar mars heeft.
Martin deze cd is in mijn ogen en oren niet echt goed te noemen , zit echt weinig vuur in.
Veel meer kan ik er niet over kwijt.