Soms kan je bij het beluisteren van een cd zo overdonderd en enthousiast raken dat je teveel superlatieven in een bespreking gaat gebruiken. De  recensent kan hierdoor misschien minder geloofwaardig overkomen.  Ik zal mij proberen in te houden. Het schaamrood kleurt mijn wangen bij de vaststelling dat de naam Jennie Arnau mij niets zegt en toch is deze dame al een poosje bezig met muziek maken. Deze temperamentvolle zangeres uit New York is een uitstekende verhalenvertelster en iemand die beïnvloed is door onder meer Jeff Buckley, Ani Difranco en Aimee Mann. Op het inmiddels vierde album (Chasing Giants) van Jennie hoor je muziek met raakvlakken uit de country, folk en rock. Arnau verzamelde een band om zich heen, waar vooral producer Trina Shoemaker en topmuzikanten als gitarist Greg McMullen (Chris Whitley), keyboardspeler Pete Levin (Blind Boys of Alabama) en bassist Jason Hogue een belangrijk aandeel op deze plaat hebben.

Ze zingt vol passie in onweerstaanbare folkrockliedjes als The Sparrow, Savior en Beautiful Life. Er wordt op deze nummers zeker smaakvol en vakkundig gemusiceerd. Het merendeel van het gebodene op het nieuwe album bestaat uit ingetogen schoonheden zoals No Guarantees en het afsluitende The Sharp.  Met een akoestische gitaar om haar hals zingt de blonde zangeres met haar klasse stem op een heldere wijze de liedjes naar een hoogtepunt. Jennie Arnau schrijft intense korte verhalen over de positieve en negatieve kanten van de liefde. Bij vlagen doet deze cd denken aan het werk van Suzanne Vega, Alanis Morissette en Sheryl Crow. “Chasing Giants” heeft alleen maar juweeltjes aan liedjes met een combinatie van pakkende rootsrocksongs en stemmige ballads. Gedenkwaardig? Nee, maar wel prettige nummers die door iedereen gehoord mogen en moeten worden.

www.jenniearnau.com
www.myspace.com/jenniearnau

(Johan Schoenmakers)