RSS

Een middag met Carolina Chocolate Drops in 2008

carolinachocolatedrops1

Opererend in het stijlgebied van de jugbandmuziek zet het trio van Carolina Chocolate Drops de klok zo’n kleine honderd jaar achteruit. Een periode waarin Afro-Amerikaanse vaudeville- en medicine showmuzikanten op feesten en dorpspleinen een mix spelen van Memphis Blues, ragtime en invloeden uit het gebied van de Appalachen. De jug is een stenen kruik of een fles waarop een geoefende bespeler middels verschillende liptrillingen de basistonen van de liedjes speelt. Het verdere instrumentarium van een jugband bestaat meestal uit gitaar, viool en banjo. De liedteksten zijn op gebeurtenissen uit het dagelijkse leven gebaseerd en vormen een belangrijke informatiebron voor de toehoorders. De ontwikkeling van deze muzieksoort loopt vrijwel parallel met die van de bluesmuziek. Bekende bluesmuzikanten als Big Bill Broonzy, Tampa Red en W.C. Hardy beginnen hun carrière dan ook in jugbands.

Het trio van Carolina Chocolate Drop ontmoet elkaar tijdens een banjofestival en besluit gezamenlijk op te trekken. Twee cd’s – Dona Got A Ramblin’ Mind en Heritage – worden uitgebracht waarna de groep voor de soundtrack van de film The Great Debaters wordt gevraagd. Het blijkt een schot in de roos te zijn. Inmiddels kunnen ze financieel rondkomen van hun muzikale aktiviteiten. Gesterkt door hun succes aan het thuisfront besluit het trio een tour in Europa te maken.

Terwijl concertorganisator Hans van Polanen zich in zijn foutgeparkeerde huurbus schuilhoudt, sta ik bij de achterkant van het station in Leiden weg te tochten. Op het afgesproken tijdstip is er geen trio te bespeuren en na een half uur wachten ook niet. Terug in de bus meldt zich even later een ietwat gezet manspersoon met ragebol en beslagen brillenglazen. Het blijkt de tourmanager te zijn. Na wat gestoei met instrumenten hebben het inmiddels gearriveerde trio en zijn tourmanager zich in de bus genesteld en vertrekken we in de aanhoudende plensbuien naar het hotel in Noordwijk. Om het ijs te breken haal ik het bekende weerpraatje uit de conversatiekast. Mijn opener dat het katten en honden regent wordt door violist Justin Robinson ontkracht met de opmerking dat het in North Carolina pas echt hard kan regenen. Zo hard dat de mensen niet naar buiten durven te gaan.

carolina7

Aangekomen bij het hotel eist zangeres Rhiannon Giddens de eerste kamer voor zich op. Met ingehouden gevloek en veel gesteun hannest ze zich met haar royaal bemeten koffer via een steile trap naar een kamer in het souterrain. Niemand steekt een vinger uit. Na een halfuurtje antichambreren in de foyer vertrekken we naar een aan het strand gelegen restaurant om de lunch te nuttigen. Of ik er bezwaar tegen heb om tijdens de lunch het interview te houden, vraagt Rhiannon terwijl ze een breiwerkje tevoorschijn haalt. Ik stem in met het voorstel. Mijn eerste vraag betreft de jug, het instrument zonder welk een jugband geen jugband is. Dom is degene die het instrument bespeelt maar helaas zijn ze het kleinood in de begindagen van de Europes tour kwijtgeraakt. Tijdens opnames voor de Franse televisie had hij een wijnfles willen gebruiken maar dat mocht niet van de tv-producer. Geen alcohol op de Franse tv, dus ook geen wijnflessen! Om op positievere gronden te geraken vraag ik ze hoe het hun rond de opnames van de muziek voor de soundtrack vergaan is. Fout, fout, fout! In de keuze van de liedjes hadden ze geen stem gehad en in de studio had de producer hen als kleine kinderen behandeld en hen zijn wil en manier van werken opgelegd.

Ja, da’s lullig en natuurlijk in schril contrast met de voor hun gebruikelijke studioroutine, gok ik. Kijk dat begint er op te lijken. Het fanatieke getik van de breinaalden neemt zienderogen en hoorderoren af. Twee dagen maar duurden de opnames voor hun eigen cd’s. Volledige artistieke vrijheid en vrijwel alles in een keer erop geknald. Geen centje pijn, geen overdubs en geen toevoegingen. Stukje lifeoptreden erbij en klaar was Klaartje! Waarschijnlijk ook mede dankzij haar opleiding aan het conservatorium, teem ik. Dat nu net weer niet. Daar was mevrouw Giddens eigenlijk alleen naartoe gegaan omdat men haar verteld had dat je daar de hele dag alleen maar hoefde te zingen, wat precies was wat ze wilde. Van huis uit gewend Dylan en consorten te zingen was het operarepertoire haar op den duur behoorlijk tegen gaan staan en heeft ze de opleiding vroegtijdig gestaakt.

carolina8

Nee, dan is Justin Robinson eerder degene met een gedegen klassieke achtergrond. Diens moeder is operazangeres en dus stond zijn jeugd vooral in het teken van haar passie. Vaderlief kwam de eer toe zich uit de naad te werken om het familiebedrijf financieel rond te krijgen. Multi-instrumentalist Dom Flemons heeft helemaal niks met klassiek. Die was met The Stones, The Beatles, Hendrix en Dylan begonnen en stapje voor stapje teruggereisd in de muzikale tijd om uiteindelijk via de bluesmuziek uit te komen in het tijdperk van de jugmuziek.

De genuttigde lunch en de reis langs memorylane hebben intussen zegenrijk gewerkt en in deze voldane sfeer waag ik het erop te vragen hoe ze het met elkaar uithouden. Veel winst op dat gebied wordt geboekt door de optredens zoveel mogelijk achter elkaar te plannen om zo ook wat vrije tijd te creëren. Tijdens het touren richt Rhiannon zich op het breien en indien mogelijk het bezoeken van wolwinkels. Justin is verzot op paardrijden en heeft onlangs tijdens de tour in Ierland zijn hart op kunnen halen. Dom is een trouwe volgeling van het gilde van tweedehands cd-winkelafschuimers. Na een uitgebreid betoog over het verschil tussen North en South Carolina en een duit uit mijn zakje over onze relatie met Duitsers besluiten we het interview en keren terug naar het hotel. Na een middagdutje van de Amerikanen nemen Dom en ik in de lounge  de blues- en Dylancatalogus door, goedkeurend aangehoord door het personeel en de enkele gasten.

Na afloop van een spetterend optreden in de Leidse Qbus neemt Rhiannon me nog even apart. Dat grapje dat ze tijdens het optreden maakte over Duitsers, kon dat ermee door, wil ze weten. Ja hoor, stel ik haar gerust, dat grapje ging er in als een preek in een ouderling. Uit dankbaarheid stelt ze gelijk mijn vrouw maar voor om bij het volgende bezoek gezellig samen een wolwinkel op te zoeken. Ik laat de dames alleen met hun vooruitzichten en ga op zoek naar Dom. Die valt vast wel te porren voor een middagje cd-winkels shoppen in Leiden. Maar waar haal ik een paard vandaan?

(Koos Gijsman)

De Carolina Chocolate Drops komt in november voor minimaal twee concerten naar Nederland, t.w.:

13 november: Melkweg, Amsterdam
14 november: Merleyn, Nijmegen


Your Comment