Als één van de “verfrissers” van de muziek op dit moment beschouw ik Eric Lindell. Hij maakt weliswaar gebruik van retro ingrediënten, maar voegt daar een spatzuiver dansbaar sausje aan toe. Muziek ter opluistering, niet alleen voor de ziel, maar ook voor het lichaam. Muziek mag tenslotte toch ook genietbaar zijn? Vlotte nummers die Lindell’s persoonlijk leven behelzen, maar zijn stuk voor stuk voorzien van een lekkere beat of een gekruid toegepast instrument. Een authentiek orgeltje verrast binnen Lindell melodische werkjes minstens zo aangenaam als een saxofoon of mondharmonica. Binnen al dat spelplezier is Eric’s zang overigens ook geen spelbreker.

Mensen die zijn vorige drie platen kennen weten waarover ik spreek. Blanke soul is waarschijnlijk de beste benaming. Toch gaat Lindell primair zijn eigen weg, hij volgt geen trends, maar zijn eigen neus. Ook zakelijk gezien volgt hij zijn eigen instinct door het opzetten van zijn eigen Sparco label. Creatieve vrijheid als start in een onafhankelijke muzikaal bestaan. “It’s So Hard to Believe” hoeveel romantiek Lindell in zijn muziek weet te proppen. De blazers worden rijkelijk toegepast en vervelen geen moment. Mocht je de muziek eventjes helemaal beu zijn, dan raad ik je aan om Lindell te spelen. “Between Motion and Rest” is het ideale medicijn die je doet beseffen waarom muziek je eerste liefde was.

www.ericlindell.com/fr_home.cfm 

(Rein van den Berg)