Once The Sun Goes Down verschijnt op 14 september in Canada. Ik neem aan dat distributie van deze plaat aan onze zijde van de Atlantische Oceaan nog even op zich zal laten wachten. Haar fysieke aanwezigheid in ons land was afgelopen zomer (samen met Lynn Miles), en ze staat alweer aangekondigd voor februari 2011. Lynne Hanson is met recht een opkomende artieste te noemen. Echte nieuwigheid is er weliswaar al af, mogelijk kun je zelfs spreken van een bescheiden gevestigde naam in ons landje. Na beluistering van dit nieuwe album, haar derde, weet ik zeker dat haar reputatie enkel zal toenemen. Een mooie bezielde titel heeft deze derde plaat van Lynne overigens, eentje om eventjes stil bij te staan.

 

Lynne heeft op compositorisch vlak dit keer wederom assistentie gehad van Paul Bourdeau. Allerminst geen verkeerde combinatie die twee. Speelde op Lynne’s eerste cd als gastgitarist Fred Guignion mee, dit keer is muzikaal genie David Baxter van de partij. Baxter geniet een gevierde reputatie in het Canadese, en speelt op Once The Sun Goes Down een vooraanstaande rol. Niet enkel als gitarist, mandoline- en banjospeler, maar ook als producent en wat al niet meer. Justin Rutledge staat op de gastlijst, evenals bluesartiest Paul Reddick en ook Lynn Miles is wederom van de partij. Ik heb Lynne vanaf Things I Miss (2006) mogen volgen, en ik moet mij al heel sterk vergissen wanneer ze met dit album geen hoge ogen gaat gooien. Elf nummers in totaal, en een zwakke broeder heb ik niet kunnen ontdekken binnen het geheel. Dat Canada een uistekende voedingsbodem is voor toptalent wordt andermaal onderstreept. Een zeer evenwichtig album van een constant hoog niveau. Lynne en haar begeleiders hebben een formidabel werkje afgeleverd. Deze plaat gaat duidelijk voor goud!

www.lynnehanson.com
www.myspace.com/lynnehanson
 

(Rein van den Berg)