RSS

Swans – My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky

Als tegengif voor het mierzoete geslijm waarmee menig artiest fans in zijn web probeert te vangen, mag ik op zijn tijd graag een flinke bak teringherrie opzetten. In de hoogtijdagen van de commerciële new wave rond 1984 vond deze neiging een uitweg in muziek draaien van Sonic Youth en Swans. Niet voor niets een duo met de schaduw van New Yorks Lower East Side in het muzikale decor. Net zoals Velvet Underground in de sixties fungeerde als tegenhanger voor de hippiemuziek uit San Francisco, zo ook is de rond frontman Gira opgerichte groep Swans vanaf de eerste noten tegendraads en hoogst experimenteel. Het bezorgt ze een reputatie onder de liefhebbers van muziekstijlen als industrial en noise. De neiging om tussen al het lawaai van op drift geraakte percussie, vervormde gitaren en gitzwarte tekstregels ruimte in te lassen voor momenten van rust is op Gira’s laatste album meer dan ooit aanwezig.

Het maakt deze productie toegankelijker dan ooit, al zal de luisteraar er op voorbereid moeten zijn dat ook op deze cd geen zoete broodjes gebakken worden. Gira gaat de confrontatie niet uit de weg en neemt geen blad voor de mond. Zo opent gastmuzikant Devendra Banhart in You Fucking People Make Me Sick een poëtisch liefdesduet met Gira’s dochter waarna de luisteraar overgoten wordt met een stuk industrieel lawaai dat als een hamer vol het gehoor treft. Ach, Gira heeft gedurende de ontwikkeling van de groep nimmer de pretentie gehad het zijn toehoorders makkelijk te maken. De folkachtige elementen en fraaie koorzang die op dit album geserveerd worden, maken dit album echter wel tot de meest exotische dis die hij tot op heden opgediend heeft. Ze bieden gelijktijdig ook de luisteraar de gelegenheid op zijn tijd even bij te komen van alle enerverende muzikale momenten die dit prachtalbum sieren.

www.swans.pair.com

www.myspace.com/swansaredead

(Koos Gijsman)


Your Comment