RSS

Fatoumata Diawara – Fatou


Fatoumara Diawara is geboren in Ivoorkust, opgevoed door familie in Mali en verblijft tegenwoordig in Parijs. Ze is actrice, danseres en muzikante: gitaar en zang. Zij is door de bekende Oumou Sangaré,  hét rolmodel voor de moderne Afrikaanse vrouw, in contact gebracht met het World Circuit label. De track Makoun Oumou is aan haar opgedragen,  “Oumou, je moet jezelf niets verwijten, vrouwen kunnen dingen veranderen, huil niet”. Samen met Nick Gold heeft  Fatoumata  dit album geproduceerd.

Dit debuut is maatschappelijk geëngageerd en nodigt uit tot luisteren. De muzikale omlijsting is rustig met akoestische gitaar, een dameskoortje en een enkele elektrische gitaarsolo. Fatoumata laat je echter ook  zachtjes wiegen. Aan de orde komen familie-aangelegenheden als opvoeden. Dit onderwerp gaat Fatoumata na aan het hart. In  Sowa verhaalt ze hierover. Ook een kind recht heeft anders te zijn, zingt ze in Sonkolon. Accepteer dat! Een bescheiden elektrische gitaar en ngoni  begeleiden. Eenzelfde muzikale omlijsting in Boloko, waarin Fatou smeekt te stoppen met vrouwenbesnijdenis.

http://www.youtube.com/watch?v=yTTT0kh_Ssg&feature=related

Zo belanden we al snel bij de song Bissa. Dit lied gaat over een eventueel gearrangeerd huwelijk. De bruid weigert, maar vraagt zich later af of ze het toch maar had moeten accepteren. In Wililé slaat een arrogante jongedame het advies van haar familie in de wind. Haar huwelijk strandt al snel. Prachtig ondersteunende kora-klanken van de onvolprezen meester op dit instrument,    Toumani Diabate.

Wereldomvattende zaken komen ook aan de orde. Alle vrouwen moeten vertrouwen in zichzelf blijven behouden; daarom droomt  Fatoumata  in Moussou zelfs van een eerste vrouwelijke Malinese president. Opgesierd door een mooie korte gitaarsolo. In Kele doet ze een oproep aan alle leiders van de wereld om geen oorlog meer te voeren. Tenslotte de afsluiter Clandestin. Daarin vertelt ze dat het probleem in Europa ligt. Onze jongeren willen daar naar toe, maar men wil ons niet. We zijn geen illegalen. In Bambara [een taal in Mali] noemen wij hen nomaden. Dit lied is opgedragen aan hen die op hun reis zijn gestorven.

Een mooi uitgegeven digipak album inclusief de nodige info, waarbij  Fatoumata zich presenteert als een mooie, beschaafde zangeres. Beheerst! Live houden zij en haar begeleiders zich minder in: Volledige overgave in zang, swing en dans. Een genot!

http://www.myspace.com/fatoumatadiawara

(Dirk Nijhof)


Your Comment