RSS

Joel Henderson – Locked Doors & Pretty Fences

Er zijn heel wat kunstliefhebbers voor wie een beeldhouwwerk niet rudimentair genoeg kan zijn. Hoe grover de inkepingen die de beitel in het marmer achterlaat, hoe liever ze het hebben. Bij de minste aanraking riskeer je je in de vingers te snijden. Daar staan dan weer horden anderen tegenover die ervan houden dat een beeld tot in de kleinste details is afgewerkt. De oppervlakte dient spiegelglad te zijn, alsof je kijkt naar een betere versie van de menselijke huid. Mijn voorkeur hangt volledig af van hoe mijn pet staat. Ik zie kracht en schoonheid in een onafgewerkt blok beton én in zorgvuldig gepolijst marmer.

Als singer-songwriter Joel Henderson sculpturen zou maken, zou hij overduidelijk tot de tweede categorie behoren. De liedjes op zijn officiële debuutalbum Locked Doors & Pretty Fences zijn zo zorgvuldig geboetseerd uit flarden altcountry, folk en pop dat het meer dan eens lijkt alsof ze uit de pen zijn gevloeid van illustere songschrijvers als J.D. Souther, Stephen Bishop, Jackson Browne of recenter Justin Rutledge (vooral). Een gelijkenis die meteen ook opgaat voor de stem van Henderson, die afwisselend een soortgelijk timbre heeft als de stemmen van Stephen Bishop (Heartless Kisses en One Kiss At A Time hadden niet misstaan op diens Careless ) en Rutledge (I’ll Be Waiting en This Time Of Year).

(Foto: Kylie Wilkerson)

Vorig jaar bood Henderson de bezoekers van zijn website een gratis te downloaden cd die louter akoestische nummers bevatte (Always Willing To Take me In). Op Locked Doors & Pretty Fences worden vijf nummers van die plaat opnieuw ingespeeld met een volledige band waardoor de songs wat meer body en diepte krijgen. Maar ik houd evenveel van de gestripte versie als van die met begeleidingsband. Al heeft dit album dankzij de engelachtige achtergrondvocalen van Heidi Gluck en het uitmuntende gitaarwerk van Jason Wilber misschien net iets meer mijn voorkeur.

 

www.joelhenderson.com

www.facebook.com/joelthomashenderson


Your Comment