RSS

CS Nielsen – Man Of The Fall

Er zijn zo van die plaatjes die wat tijd nodig hebben om zich aan de luisteraar te openbaren. Man Of The Fall, de tweede cd van de Deense liedjessmid CS Nielsen, is zo’n plaat. Dat komt voor een deel omdat beweerd werd dat Nielsen zich met dit album in de voetsporen van Johnny Cash begaf, een associatie die enkel in het titelnummer te horen is – en dat dan nog met de nodige dichterlijke vrijheid. Die kromme vergelijking zorgde ervoor dat de verwachtingen die dit album opriep niet werden ingelost. Waaraan overigens niets verkeerd is. Maar het zorgde wel voor een valse start.

Verder heeft het te maken met de soms loodzware thematiek van de songs. Man Of The Fall is een album waarop de aangesneden onderwerpen met een zodanig diepgaande ernst benaderd worden dat er heel weinig ruimte overblijft voor relativering (Blood Of The Lamb, Come To The Bower). Verlangen, verlies, twijfel, verdriet, hoop, de dood en het besef dat er uiteindelijk meer vragen dan antwoorden zijn, kleuren de toon van de dertien nummers op deze plaat. In Miles To Go vat CS Nielsen de kern van de songs samen in vier alleszeggende regels: ‘Well, I can’t help it, mama / I just ain’t got no answers/ In fact a few good questions / Are the only truth I know.’

Een laatste vaststelling is dat de songs nogal op elkaar lijken qua opzet en toon. Gelukkig geeft een deel van de nummers gaandeweg zijn geheimen prijs, lukt het om door de zwaarmoedigheid van de teksten heen te kijken en hoor je een sympathieke muzikant die zijn hart in de muziek legt. Dat valt vooral op in Border Blues, een catchy nummer, Old House By The Sea, waarin Nielsen een aardig stukje mondharmonica laat horen, en Sometimes At Night, dat niet meteen de vrolijkste tekst van de plaat heeft (‘I wonder if it’s half as dark outside / As it is inside of me’) maar dat qua toonzetting meer dan goed zit.

Wat overblijft, is echter het gevoel dat Man Of The Fall in zijn geheel wat gebukt gaat onder het soortelijk gewicht van Nielsens teksten, die frequent zo mismoedig zijn dat ze de song wat in de weg lopen. En dat is jammer want daardoor bloeit dit album nét niet uit tot het kleinood dat het had kunnen zijn.

 

www.myspace.com/csnielsen


1 Comments Add Yours ↓

  1. 1

    Dat van die “voetsporen van Johnny Cash” is ietwat uit de context gerukt. Voor mij blijft deze plaat vooral een fantastisch initiatief van een creatief muzikant.



Your Comment