RSS

Shawn Colvin – All Fall Down

Terwijl de temperatuur rond Carcassonne moeiteloos de 35 °C bereikt, geniet ik in de schaduw van een koel glas witte wijn én van All Fall Down, de nieuwe cd van Shawn Colvin, een plaatje waarop het ruim zes jaar wachten was. De reden van die lange afwezigheid had onder meer te maken met het feit dat Colvin bezig was aan haar zeer lezenswaardige memoires Diamond in the Rough. Interessant is het feit dat Colvin workaholic en levend monument Buddy Miller in de arm nam om haar comeback die geen comeback in goede banen te leiden. Hij was ruim dertig jaar geleden de grote animator achter haar debuut als zangeres. De combinatie tussen de lyriek van Colvin en het brede aardse geluid dat zo kenmerkend is voor Miller leidt tot een album dat het wachten – ook al is zes jaar eigenlijk veel te lang – meer dan waard was. Nummers als American Jerusalem en Seven Times The Charm, waarin de stem van Colvin zich ergens in de buurt van Joni Mitchell ophoudt en de gitaren even breed klinken als de hemel boven Texas uitgestrekt is, behoren tot het beste uit het toch al niet kinderachtige repertoire van Shawn Colvin. En ze sluiten daarenboven naadloos aan bij de betere productieprestaties van Buddy Miller.

Die uitwaaierende gitaren bepalen ook de stemming, de teneur en de warmte in het wonderschone Anne Of The Thousand Days, een persoonlijke evocatie van het leven van Anne Boleyn, die duizend dagen lang koningin van Engeland was voordat haar overspelige echtgenoot Hendrik VIII haar liet onthoofden om met zijn minnares Jane Seymour te kunnen trouwen. Miller en de zijnen zorgen voor een klanktapijt dat even geraffineerd als expressief is, met melancholieke en dromerige grondtonen. Ook in de wat meer uptempo songs (The Neon Lights Of The Saints, I Don’t Know You, Fall Of Rome), nummers met uiterst inventief slagwerk van Brian Blade, staan subtiliteit en verbeeldingskracht op het voorplecht. Maar zoals dat in het verleden altijd al geval was, blijft Shawn Colvin ook op All Fall Down het sterkst in de slepende ballads. Het is moeilijk om genoeg te krijgen van afsluiters Up On That Hill en het uitermate fragiele On My Own. Niet enkel omdat je het niet gauw tegenkomt dat een artieste zich zo bloot geeft, maar ook omdat ze van een bijna pijnlijke schoonheid zijn.

 

www.shawncolvin.com

www.myspace.com/shawncolvin

www.facebook.com/ShawnColvin


Your Comment