RSS

Dave Olson – No October

 

Voor wie de Amerikaan Dave Olson nog niet kent en zijn eerste plaat volledig aan zich voorbij liet gaan, is zijn onlangs verschenen nieuwe cd “No October” een uitgelezen mogelijkheid om kennis te maken met deze zanger en liedjesschrijver. “No October” bestaat uit een ijzersterke collectie aan indiefolkliedjes van een in St.Paul, Minnesota woonachtige muzikant, die op zijn achttiende de eerste liedjes schreef en in zijn geboorteplaats Iowa City menig optredens heeft verzorgd. Geïnspireerd door de plaatselijke, ervaren liedtekstschrijvers Bo Ramsey, Dave Moore en Greg Brown maakt Dave Olson in 2001 zijn debuut met het album #80. De daaropvolgende jaren treed hij regelmatig op als voorprogramma van Neko Case, Big Sandy of Martin Zellar.

 

Een totale ontspannenheid van de authentieke kenmerkende boerensfeer vormt een grote bron van inspiratie voor Dave Olson en de meewerkende gastmuzikanten onder wie Carl Broemel (My Morning Jacket), Ryan Young (Trampled By Turtles), Benson Ramsey (The Pines), bluesman Teddy Morgan, Pieta Brown en Erik Koskinen, die een waardevolle invulling leveren aan het album “No October”. Een absolute must voor liefhebbers van troostende, wiegende, omzwachtelde muzikale klanken. De geheime formule van melodieuze, poëtische en oprechte muziek. De akoestische gitaar neemt een prominente plaats in. Tevens wordt de Amerikaanse zanger zorgvuldig afwisselend begeleid op het orgel, lapsteel, elektrische gitaar, viool, cello of drums. Olsons spitst zich in zijn liedteksten toe tot het dagelijks leven van zijn familie over de liefde, verdriet, afscheid en handelen tevens over personen die zich vasthouden aan de vertrouwde, veilige wereld.

Luister maar eens naar het broeierige duet met Pieta Brown in het door Tom Waits en Kathleen Brennan geschreven nummer Georgia Lee, het oorstrelende Old Birds Sing dat  deels handelt over Olsons opa, het kleingehouden, hypnotische bluesliedje The Bottle Will Follow You met boeiende slide gitaarbijdrage van Benson Ramsey en de kalmte in het afsluitende Buddy Holly. Opgenomen onder een sterrenhemel met op de achtergrond het getjirp van krekels.  Op het album “No October”  is het net of je snoept uit een smeuïge honingpot. Olson reist zonder moeite van folk naar country en rock, bijgestaan door een aantal smaakvol musicerende vaklui, die zich soms inhouden, maar ook aan het rocken kunnen slaan. Wie weet trekken de diverse gastbijdragen de aandacht van de distributiekanalen en stapt Dave Olson terecht uit de luwte.

www.daveolsonmusic.com

(Johan Schoenmakers)


Your Comment