RSS

The Sandman’s Orchestra – Nocturne


Het verhaal voor het Franse duo The Sandman’s Orchestra  begint in mei 2010, als de vijftienjarige Leonie Gabriël tijdens een familielunch  iedereen met haar mooie stem overdondert als ze een gitaar pakt en een aantal liedjes van anderen zingt. Leonie’s oom Pierre Laplace, tussen 1994 tot 2004 actief in de akoestische band Vera Clouzot nodigt zijn nicht uit in zijn opnamestudio. Het dromerige  en melancholieke album Silver Linings uit 2012 is het resultaat van deze samenwerking en gaat echter relatief geruisloos voorbij aan het muziekcircuit.  De opvolger met de treffende titel “Nocturne” (droommuziek) is vergeleken met het debuut van The Sandman’s Orchestra geen herhaling van zetten. Het gebruik van de wurlitzerpiano is toegenomen. Het atmosferische gehalte blijft evenwel onverminderd hoog, waarbij zowel samen als apart wordt gezongen.

Belangrijkste bindmiddel op “Nocturne” is het wonderschone en betoverend stemgeluid van het inmiddels zeventienjarig engeltje. De andere helft van The Sandman’s Orchestra – multi-instrumentalist Pierre Laplace, is niet alleen een talentvol liedjesschrijver en beschikt over een prettig stemgeluid, maar laat tevens zijn klasse horen op de gitaar,banjo, piano, wurlitzer, dulcimer, kalimba, keyboards en percussie. Gastmuzikanten Matt Constantine (cello) en Mr. Pher (flugelhoorn) tillen de spanning van de aangename sluimermuziek op “Nocturne” naar een hoger plan. Dit leidt tot een intense pracht, 47 minuten lang, pijnlijk mooi met lichte referenties naar Dead Can Dance, Kate Bush, Beth Gibbons en Cat Power. Knap gecomponeerde liedjes  om stil van te worden vol beheersing en terughoudendheid. Met verwijzingen naar de dood, geesten en het mysterie van schaduwwezens is de zweefmuziek op “Nocturne” als een stel liefhebbende armen om je heen. Warm en nimmer loslatend.

www.thesandmansorchestra.com

(Johan Schoenmakers)


Your Comment