RSS

Zachary Richard – Le Fou

Soms volstaat het dat een plaatje gewoon ‘lekker’ is. Omdat alle dagen gaan eten in een vijfsterrenrestaurant allicht ook gaat vervelen én omdat de kans dan zeer reëel is dat je even blasé wordt als die poenerige ‘been there, done that’ figuren die zodra de zon te voorschijn komt de trendy terrasjes van de steden bezetten. Leuk dus, in plaats van overweldigend. Omdat een hotdog op zijn tijd ook best kan smaken. Of volbloed Cajun Zachary Richard, behalve een bevlogen muzikant ook een zeer gewaardeerd dichter in de Franstalige oorden van deze wereld, die vergelijking kan waarderen moet nog blijken. Dat Richard een kerel is om een stevige hamburger en een paar flesjes bier mee soldaat te maken, staat wat ons betreft buiten kijf. Zijn rijke discografie laat al sinds zijn debuut in 1972 (High Time) iemand horen die de bon temps behoorlijk kan laten rouléen.

Op zijn (eind vorig jaar verschenen en onterecht onderaan de stapel belandde) twintigste album Le Fou gebruikt Richard hetzelfde recept als de voorbije eenenveertig jaar: zydeco, cajun, blues, New Orleans blues en jazz, rock en héél af en toe zelfs een mespuntje pop. Die invloeden zijn natuurlijk niet zo vreemd voor een zoon van Lafayette, Louisisana, maar je hebt een goede kok nodig om hier een smakelijke creoolse schotel van te fabriceren. Bij Zachary Richard zit je wat dat betreft gebeiteld. Op dit nieuwe album spelen zijn begeleiders op hoog niveau waarbij gitarist Shane Theriot de sterren zowat van de hemel plukt. Voeg daar de bijdragen van Sonny Landreth toe (vooral in het opzwepende Laisse Le Vent Souffler (geschreven met Katrina in het achterhoofd) en je krijgt een plaatje dat ‘lekker’ is. Tijdens deze deprimerende lentedagen zorgt Le Fou voor een straaltje zonlicht. Voor ons is dat meer dan genoeg.

 

www.zacharyrichard.com

www.facebook.com/ZacharyRichardOfficial


Your Comment