RSS

The Woodwards – Two

 

Een cd in de vorm van een lucifersdoosje? Waarom ook niet. Jammer alleen dat het strijkgedeelte niet echt is. Maar ja, die banaan op de eerste cd van Velvet Underground was tenslotte ook niet echt. In tegenstelling tot de rits op de voorkant van Sticky Fingers van The Rolling Stones. Die platenhoes moest echter door de beschadigingen tijdens de verzendingen uit de handel genomen worden. Tussen Andy Warhol, bedenker van voornoemde legendarische hoezen, en oprichter/zanger en liedjesschrijver Peter Schuyff, de oprichter van The Woodwards, bestond een vriendschapsrelatie. Een relatie die ontstaat nadat Schuyff in 1967 ons land verlaat en zich in Amerika ontpopt als een alom gewaardeerde kunstenaar. In de jaren tachtig en negentig woont hij in New York in het beroemde Chelsea Hotel. Andy Warhol en Keith Haring behoren tot zijn vriendenkring terwijl acteurs als Dennis Hopper en Sylvester Stallone zijn werk aanschaffen. Rond de eeuwwisseling keert hij terug naar ons land en begint hij liedjes te componeren.

 

 

In 2009 neemt hij het album The Woodwards op, vernoemd naar een Canadees warenhuis, onder productionele leiding van Attie Bauw (Judas Priest, Bootsy Collins, Simple Minds). Vier jaar na dato staat opnieuw Bauw aan het roer van Woodwards’ tweede volledige album. Vanaf 2010 heeft de Engelse zangeres Stevie Guy zich bij Peter aangesloten en het duo krijgt op het tweede Woodwards album gezelschap van gitarist Maarten van der Grinten en drummer Boudewijn Bauw. Het viertal houdt in minder dan een half uur zijn gehoor een elftal liedjes voor. Lichtelijk gebaseerd op genres als americana, blues en folk kleuren Peter en Stevie vocaal het repertoire op dit album in. Hij half zingend en half declamerend en zij met haar lichte, honingzoete fluisterzang. Mijn Engelse vakbroeders zijn dolenthousiast over Woodwards’ tweede album en spreken van een “pulpier, sunnier Lou Reed”. Een rake typering voor het gebodene op dit onderhoudende album, waarbij ik me graag aansluit.

www.thewoodwardsmusic.com

(Koos Gijsman)


Your Comment