RSS

Joseph Parsons – Empire Bridges

 

Als er iemand is die ik het gun om een breder publiek forum te krijgen dan is het wel Joseph Parsons. De man maakte tot nu toe acht albums die blijk geven van talent, visie en het vermogen om songs te schrijven die jaren na dato nog steeds niet belegen klinken. Het in 2008 verschenen Falling, een soloalbum in de meest concrete zin van het woord, is bijvoorbeeld een gedroomde metgezel op avonden waarop de snelheid van het leven moet worden teruggedraaid tot geestelijk slenteren. Dat Parsons begiftigd is met een stem die de warmte van een open haard uitstraalt, is mooi meegenomen. Zeker als die stem zich ontfermt over ballades of nummers die het tempo dat past bij een luie dag niet overschrijden. Op zijn negende album Empire Bridges legt de Amerikaanse bard de nadruk echter op uptempo rocksongs en dat is best even wennen. Niet zozeer omdat Parsons geen rocksong in de vingers zou hebben, het tegendeel heeft hij in het verleden al bewezen, maar vooral omdat ik hem het liefst hoor als zijn stem zich in het schemerdonker bevindt.

Tot mijn grote jolijt staan er ook op dit nieuwe album een handvol zachtjes deinende songs die Parsons’ stem alle eer aandoen. Nummers als True, Hide Away, The Bridge en het wonderschone Minefields (‘What happened to teh angels at our guard / What happened to I’m sorry’) zetten aan tot dromen, ook al gaan ze niet per se over de onstabiele luchtschepen waarin dromen zich laten vervoeren. Want naast de liefde en alle jubel en getob die daarmee gepaard kunnen gaan, gaat het op Empire Bridges vooral over de grote maatschappelijke thema’s die het mensdom in toenemende mate zouden moeten bezighouden: het dieptreurige cynisme van de bankensector in Seek The Truth, de wijze waarop we met de wereld omgaan in Exhale (dat wel heel nauw aanschurkt tegen Coldplay), groeiende criminaliteit in Live Like The King en het gevaar van vrij wapenbezit in Hide Away. Allemaal thema’s die aangeven dat Parsons niet met een zak over zijn hoofd loopt, maar die mij, in tegenstelling tot de ballades, muzikaal en tekstueel (‘Are we gonna change the world / Are we gonna take it back’) nog niet echt hebben kunnen overtuigen. Nu heb ik links en rechts opgevangen dat Empire Bridges een groeiplaatje zou zijn. Benieuwd of dat grotere forum met zo’n album bereikt zal worden. In beide gevallen zal de toekomst het uitwijzen.

www.josephparsons.com

www.facebook.com/jpbofficial


Your Comment