RSS

The Black Keys – Turn Blue

 

Turn Blue is het jongste album van het duo Dan Auerbach (gitaar, zang, keyboards) en Patrick Carney (drums, zang). De wieg van hun samenwerkingsproject staat in hun highschool in Akron, Ohio. Dan is een voetbalheld en een populaire ‘stoner’ terwijl de van dikomrande brilglazen voorziene Patrick een sporthatende ‘music geek’ is. Onder de groepsnaam The Black Keys wordt in één dag tijd in 2002 hun debuutalbum The Big Come Up opgenomen. Blues- en rockinvloeden worden door het duo met veel plezier in de mix gegooid wat resulteert in een album dat in al zijn eenvoud volledig overtuigt. Turn Blue heeft aanmerkelijk meer voeten in de aarde gehad. Opnieuw heeft producer Danger Mouse het duo bijgestaan tijdens de langdurige opnamesessies. Tekstueel heeft Auerbach dit album aangewend om zijn recente scheiding te verwerken middels het schrijven van uiterst cynische liedteksten. Stilistisch borduurt het groepsgeluid op Turn Blue voort op voorgangers Brothers (2010) en El Camino (2011).

 

 

De op deze albums toegevoegde waardes uit de Southern soul en vijftiger jaren r&b, met een knipoog naar de huidige r&b-producties, klinken ook door in de opmaak van de liedjes op Turn Blue. Maar er is meer, veel meer. Het bijna zeven minuten durende openingslied Weight Of Love en Bullet In The Brain neigen qua sfeer en klankkleur naar het zeventiger jaren West Coast retroalbum Fanfare van Jonathan Wilson. Radiovriendelijke liedjes met een duidelijke r&b- en popsignatuur maken het merendeel van de overige liedjes op Turn Blue geschikt voor een breed publiek. Een ruim arsenaal aan keyboards in combinatie met stemmige blazersarrangementen en gelikte koortjes zorgen daarbij voor de ruim gesorteerde details. De fans van het rudimentaire geluid van het duo zullen wellicht even moeten slikken bij zoveel variatie in het klankbeeld van dit album. Dat de groep met Turn Blue echter een heel breed publiek aan zich weet te binden, lijkt mij door de ruime keuze aan aanstekelijke liedjes evident.

www.theblackkeys.com

(Koos Gijsman)

 


Your Comment