RSS

Etta Britt – Etta Does Delbert

Best mogelijk dat de titel je misschien anders doet vermoeden, maar Etta Does Delbert vind je niet terug in de pikante sectie van de plaatselijke dvd-winkel. En dat is maar goed ook want de authenticiteit en de hartstocht die de rhythm & blues van Etta Britt zo kenmerken, zou daar hevig contrasteren met de geforceerde rommel die zich daar doorgaans aanbiedt. Zesenvijftig is Britt intussen en toch is dit nog maar haar tweede soloalbum. Niet dat ze in de voorbije decennia heeft stilgezeten. Toen ze in 1972 de eerste keer haar stem aan de eeuwigheid toevertrouwde, heette ze nog Melissa Dean en maakte ze deel uit van het countrytrio Dave Rowland & Sugar. Sindsdien was Britt een gewaardeerde achtergrondzangeres op platen van onder meer David Allan Coe, Al Kooper en Billy Joe Shaver. Tot ze in 2012 debuteerde met Out Of The Shadows dat bij ons terecht het predicaat ‘een kanjer van een debuutalbum’ kreeg. Die kanjer heeft een opvolger gekregen waarop we als we enig heil in labelen zagen, graag de sticker ‘klepper’ wensen te plakken.

Zoals de titel al weggeeft, ontfermt Etta Britt zich op dit album over songs waarop oude rot Delbert McClinton zijn stempel heeft gedrukt. De plaat begint met een stomende versie van Somebody To Love You, een nummer waarin Britt en haar echtgenoot/gitarist Bob Britt (Lynyrd Skynyrd, Shemekia Copeland, Bob Dylan) meteen hun visitekaartje afgeven. Dat Britt een stem heeft als een uit de kluiten gewassen misthoorn laat ze daarna horen in Old Weakness (Comin’ On Strong). Een heerlijk koortje met de soulstemmen van Scat Springs en George Pendergrass in de gelederen zorgt voor de vocale kers op de bluestaart. De meester zelf (“Singing with Etta makes me feel like I’m fifty again. She sings her ass off!”) maakt zijn opwachting in het stompende Best Of Me en Boy You Better Move On dat naast een lekkere honky-tonk piano ook voorzien is van subtiel gitaarwerk. Starting A Rumour is dan weer het soort ballad dat op maat lijkt te zijn geschreven voor de ietwat hese stem van Britt. Heerlijk hoe ze precies voldoende emotie in haar vertolking legt (mooi orgeltje van Kevin McKendree trouwens). Ze doet dat met evenveel overtuiging en finesse in twee andere prachtsongs: You Were Never Mine en The Jealous Kind. Beide songs behoren tot het allerbeste wat Etta Britt momenteel te bieden heeft. Op Etta Does Delbert blijkt dat niet gering te zijn.

 

www.ettabritt.com

www.facebook.com/EttaBrittMusic


Your Comment