RSS

Recensies van albums van Greylag en Erland & The Carnival

Greylag – Greylag

Drie jonge gasten uit diverse plaatsen in het zuiden van Amerika ontmoeten elkaar na vele omzwervingen in Portland, Oregon. Op het moment van schrijven is hun gelijknamige debuutalbum verschenen op het Dead Oceans label en zijn de heren druk met optredens aan de westkust van de USA. Geproduceerd door Phil Ek uit Seattle bevat hun muziek stijlelementen die we kennen van andere acts uit Eks stal zoals Fleet Foxes, Band Of Horses en The Shins. Op hun website wordt gemeld dat ze klinken als Led Zeppelin op zijn folkiest en als een gespierde versie van Fleet Foxes. Een op zich aardige poging om hun muziek aan de man te brengen, al vind ik persoonlijk dat die vergelijking een tikkie te hoog gegrepen is. Toegegeven, we kunnen zeker spreken van een talentvolle groep, maar de toekomst zal moeten uitwijzen of de groep die lijn kan doortrekken op haar volgende album.

Erland & The Carnival – Closing Time

Closing Time is het derde album van Erland & The Carnival. Een naam waarachter het duo Erland Cooper en Simon Tong (The Verve, Gorillaz) schuilgaat. Het album markeert naar Erlands zeggen “een einde waarin een nieuw begin besloten ligt”. Hoewel het album muzikaal op zijn twee voorlopers aansluit, klinken de liedjes inhoudelijk een stuk directer en persoonlijker. Centraal in het geluidsbeeld staat het stemgeluid van Erland waaraan het geluid van elektrische gitaren, grand piano en vioolarrangementen zijn toegevoegd. Het vioolarrangement van het lied Quiet Love werd door een kwartet gespeeld in Tongs huiskamer en aldaar direct ook opgenomen. Dicht bij huis is ook het lied Daughter waarin Cooper zijn pas verworven vaderschap verklankt. Opgenomen in Londen telt het album twee liedjes waarop Paul Weller meespeelt. London Grammers producer Tim Bran kwam de eer toe dit schoons vast te leggen voor het nageslacht.

(Koos Gijsman)

 


Your Comment