RSS

M. Lockwood Porter – 27

Hoe belangrijk zou Lockwood Porter het vinden om te klinken als Neil Young, Bruce Springsteen, Wilco of The Band in hun beste dagen  vraag ik me af na vele beluisteringen van zijn nieuwe plaat “27”? ‘Uitgangspunt is ooit een plek te vergaren tussen de tijdloze muziek van het genoemde viertal,  vertelde de zanger uit San Fransisco recentelijk. Wat maakt muziek dan ook tijdloos of is het een toevalstreffer dat een bepaald album bij veel mensen net even meer die ene belangrijke snaar wordt geraakt? Of zou je vooropgezet een tijdloos album kunnen produceren? Vragen, vragen, vragen, die Lockwood zich op zijn nieuwe plaat als 27jarige ook stelt, waarom het illustere genootschap van rocksterren onder wie Kurt Cobain, Jimi Hendrix, Janis Joplin, Brian Jones, Jim morrison, Robert Johnsson, Chris Bell en  Amy Winehouse op deze leeftijd het leven liet. Een magische grens of puur toeval?

Het album “27”, het passend vervolg op zijn debuutplaat “Judah’s Gone” is gesitueerd in een onbestemd grensgebied tussen altcountry (restless, secrets), americana (Different Kind Of Lonely) en onvervalste, goudeerlijke rock ‘n roll (You Only Talk About Your Band). Opgenomen in de Hyde Street Studio op dezelfde plek waar legendarische platen zijn vereeuwigd als Cosmo Factorys, Deja Vu, American Beauty en GP van respectievelijk Creedence Clearwater Revival, Crosby Stills Nash & Young, Grateful Dead en Gram Parsons. Daarmee trek je echter vanzelf  de aandacht. Hoe dan ook, een mooi en divers werkstuk is “27” zeker geworden, waarop hij de luisteraar deelgenoot maakt over herkenbare situaties als relatieproblemen en de dertigersdip. De tien eigen nummers zijn allemaal even sterk. De hoogtepunten zijn dan ook wel echt juweeltjes zoals There To Here, Chris Bell, I Know You’re Gonna Leave Me, en Mountains met de intensiteit van Neil Youngs Harvest zonder de kitsch van de strijkers en Porters melancholische buien. Het geluid is minder lo-fi, het samenspel van diverse instrumenten (keyboard, basgitaar, elektrische gitaar, pedalsteel en drums) is uitstekend te noemen en de productie minder vlak dan op zijn eersteling (Judah’s Gone). “27” is een plaat, waarmee M. Lockwood Porter hoge ogen kan gaan gooien.

www.mlockwoodporter.com

(Johan Schoenmakers)


Your Comment