RSS

Recensies van Deadman en Keith Mead

 

 

Deadman is de groep rond zanger/gitarist annex liedjesschrijver Steven Collins. Deze in Dallas, Texas geboren muzikant heeft ruim vijftien jaar aan ervaring in het clubcircuit op zijn conto staan. Vorig jaar presenteerde hij met zijn groepsleden een opmerkelijke productie. Die bestond uit een korte film op dvd (Chimes At Midnight), een ep met zes liedjes (How Shall We Then Live?) en een kloek boekwerk met liedteksten en foto’s. Op hun jongste album The Sound & The Fury heeft de groep het americanageluid van eerdere albums ingeruild voor een rockgeluid met nadruk op snoeiharde elektrische gitaarklanken en een overdaad aan bombast in de opnames. Incidentele onderbrekingen middels een licht psychedelische lied als Ozymandias kan niet voorkomen dat dit album over de hele linie maar matig weet te boeien.

Sunday Dinner is het debuutalbum van de 25-jarige zanger-liedjesschrijver Keith Mead. Uitgesmeerd over een periode van negen maanden nam hij dit album op in acht dagen met Toro Y Moi alias Chaz Bundick achter de knoppen. Ofschoon Mead afkomstig is uit Zuid-Dakota is zijn muzikale input voor een groot deel gebaseerd op de West Coastklanken uit de jaren zeventig. Vooral op vocaal gebied roepen de veelvuldig gehanteerde koortjes herinneringen op aan groepen als The Eagles en Beach Boys. Op andere momenten klinkt ook een verwantschap door in de opmaak van de liedjes met Britse acts als Todd Rundgren en 10 CC. Beduidend meer hedendaags zijn de stilistische verwijzingen naar Jack White en de incidentele elektronische bliepjes en licht psychedelische synthesizererupties die het in een modern jasje steken. De prettige zangstem van Keith Mead en de veelal zonnige klanken van het elftal liedjes maken Sunday Dinner tot een sympathiek klinkend debuut dat ook doordeweeks goed te behappen is.

 

(Koos Gijsman)

 


Your Comment