RSS

The Lilac Time / The Monochrome Set

lilactime

The Lilac Time – No Sad Songs

Aanvankelijk laat het jongste album No Sad Songs van de Engelse groep The Lilac Time zich beluisteren als een kruising tussen symfonische muziek en americana. Opener The First Song Of Spring is gedrenkt in stemmige strijkerspartijen, kloeke paukenslagen en de subtiele beroering van een harp waarna het getokkel van een banjo en flarden pedalsteel het klankbeeld vervolmaken. Zanger-liedjesschrijver Stephen Duffy pakt direct uit met stemmige zang en poƫtische liedteksten. Het is het begin van een uiterst onderhoudend popalbum waarop vijftig jaar popmuziek in al zijn mogelijke stijlvormen is ondergebracht. Naast een welhaast perfecte instrumentale inkleuring van de liedjes trakteert de groep ons op bijzonder fraaie zangmelodieƫn die zowel solo als in samenzang het gehoor strelen. No Sad Songs is in alle opzichten het zoveelste bewijs van de grote klasse van wat gerust een gruwelijk miskende groep genoemd kan worden.

monochromeset

Het beluisteren van het jongste album Spaces Everywhere van de Engelse groep The Monochrome Set is voor mij vooral een gebeurtenis met sentimentele waarde. Ruim dertig jaar geleden contracteerde ik als muziekprogrammeur deze groep voor een optreden in het Leids Vrijetijds Centrum. Het werd een memorabele avond van een groep die geheel op eigen merites haar plek had verdiend in het aanbod van newwavebands in die jaren. Dezelfde eigenzinnigheid kenmerkt ook nu nog de insteek van deze groep. Het betekent dat hun liedjes bol staan van de kwaliteiten die we toeschrijven aan memorabele popplaten. De vlotte zangpartijen en komische teksten met een donker randje van zanger-liedjesschrijver Bid en de smaakvolle, gevarieerde gitaarpartijen van Lester Square klinken ook nu vertrouwd in mijn oren en maken het beluisteren van Spaces Everywhere tot een feest van herkenning.

(Koos Gijsman)

 


Your Comment