RSS

Waxahatchee – Ivy Tripp

waxahatchee

De lat ligt hoog voor een opvolger als Waxahatchee, het alter ego van de Amerikaanse singer-songwriter Katie Crutchfield met haar tweede plaat “Cerulean Salt” hoog prijkt op de persoonlijke jaarlijstjes van de Amerikaanse critici. In ons land zijn de kritieken voor haar indierockmuziek vrijwel unaniem juichend. Maar weet Waxahatchee, een naam die ontleend is aan een rivier in de buurt van Katie’s ouderlijk huis in Alabama, de hooggespannen verwachtingen waar te maken op “Ivy Tripp”? Een term die Crutchfield bedacht voor de dolende twintigers en dertigers. Een kniesoor zal waarschijnlijk gaan zeuren om het voller geluid en het minder rammelende karakter van deze plaat. Net als op het akoestische slaapkamerproject “American Weekend”, dat meer lo-fi gericht was en de doorbraakplaat “Cerulean Salt” ontstijgt “Ivy Tripp” de muziek met gangbare structuren en klinkt de Amerikaanse zangeres eigenzinnig en lekker dwars als altijd.

“Ivy Tripp”klinkt coherent en evenwichtig zonder dat het ten koste gaat van de achteloosheid en het nonchalante raffinement waarmee haar muziek in elkaar steekt. Net of Crutchfield in een avondje al haar liedjes heeft zitten pennen en ondersteund door piano, orgel, gitaar, bekkens en een drummachine ergens in een oefenruimte is opgenomen. Dat is juist de kracht, dat het album “Ivy Tripp” uitstraalt. Van mooie, intieme pianoballades tot aan minutenlang aanhoudende drone en fuzzgeluiden. Wat de liedjes van Waxahatchee zo sterk maakt, is de ongekunstelde kwetsbare en doeltreffende oprechtheid.

16-08: Ekko, Utrecht
17-08: Vera, Groningen
18-08: Tolhuistuin (Paradiso Noord), Amsterdam

www.waxahatcheemusic.com

(Johan Schoenmakers)


Your Comment