RSS

Sturgill Simpson in Amsterdam

Vorig jaar stond Sturgill nog solo in de kleine zaal van Paradiso. Nu speelde hij met een voltallige band in de grote zaal. En op die manier willen we hem zien. Een retestrakke band die zijn woeste stem nog extra kracht bijzet en bovendien de perfecte omlijsting weet te maken voor zijn zo typische songs. Songs die bovenal gaan over het harde, uitzichtloze en zinloze leven. Zoals Sturgill het ons toezingt in Living the Dream:I don’t have to do a Goddamn thing except sit around and wait to die”. Een belangrijk thema in de outlaw country muziek, zo zou je kunnen zeggen, waar Sturgill graag op voortborduurt.

De liedjes van Sturgill Simpson lijken, country getrouw, primair een karakteristieke levenshouding uit te drukken. En dat is een belangrijk gegeven. Hierdoor lijken sound en muzikale vormgeving nog belangrijker te worden in het tot stand brengen van de lading of attitude die een song over moet brengen: alle instrumenten moeten vooral functioneel worden ingezet.

Dit alles viel perfect samen. Een band met een ongelooflijke controle waar tegelijkertijd een grote kracht vanuit ging. De simpele maar consistente baspartijen, het stuwende ‚four-on-the-flour’ van de drums en de wel heel verfijnde aanvulling op Sturgills stem: de smaakvolle maar soms ook razendsnelle loopjes van gitarist Laur Joamets. Een gitarist zo goed dat hij een lofzang op zich verdient.

Schrijnende teksten, schreeuwende vocalen snijdende gitaren vormen samen een extatisch geheel. Dat Sturgill gedurende de avond niet echt noemenswaardige informatie communiceert is dan niet van belang. Sterker nog, zijn gemompel ‚fits the bill’.

Na afloop vertelde iemand me dat hij het optreden wat eentonig vond: de songs lijken nogal op elkaar en er worden maar drie akkoorden gebruikt. Ergens een legitieme kritiek. Ja, waarschijnlijk waren het de hele avond maar drie akkoorden. Dat kan ook gaan vervelen.

Tegelijkertijd kan deze uitspraak beter gezien worden als een aanklacht tegen country muziek dan tegen Sturgill op zich. In country muziek wordt het muzikaal palet aangepast aan de uitdrukking van een niet muzikaal gegeven en niet andersom. Het heeft duidelijke karakteristieken, net zoals dat bij blues en soul ook het geval is. Een avond met Sturgill Simpson en band is muziek op zijn best. Je moet alleen wel het domein accepteren.

(Tjeu Derks)


Your Comment