RSS

Daniel Martin Moore – Golden Age

dmm_jacket

De plaat die ik de afgelopen weken naast het onlangs besproken <I°_°I> van het Parijse Caravan Palace verreweg het meest gedraaid heb, is Daniel Martin Moore’s “Golden Age. Een groter contrast dan tussen deze twee is bijna niet mogelijk. Waar <I°_°I> dansbaar en opzwepend klinkt, is Moore’s nieuwe plaat vooral zacht en smeuiïg tot op de bodem, ingetogen en bedeesd. Een album dat het reactievermogen en de rijvaardigheid kan beïnvloeden, dus bij voorkeur liggend beluisteren. Op dit album krijgt de in Kentucky geboren Daniel Martin Moore net als op zijn achterliggende platen productionele hulp van Jim James (My Morning Jacket). Nadat hij zeven jaar geleden zijn sobere debuut folkplaat Stray Age lanceert is hij met Golden Age toe aan zijn zesde album.

Op deze plaat blijkt de Amerikaan wederom een prima schrijver met een door zijn herfstig stemgeluid voor de hand liggende vergelijking met de introverte Engelse folkzanger Nick Drake. Maar waar op Drake’s platen de sombere overpeinzingen overheersen, vertelt Moore op zijn ontroerend mooie liedjes op Golden Age over de liefde , vriendschap en alles wat daarbij komt kijken. Een plaat, waarop Moore’s mistroostig stemgeluid, basgitaar en percussie de basisvormen, aangevuld met het warme instrumentarium van stemmig pianowerk, zachte gitaarklanken en het geluid dat weelderige strijkersarrangementen kenmerkt. Een uitgebreid instrumentarium dat spaarzaam en smaakvol gedoseerd klinkt.

www.danielmartinmoore.com

(Johan Schoenmakers)


Your Comment