RSS

Night At The Park, Zuiderpark, Den Haag

Het grootste gratis muziekfestival van Europa Parkpop, dat jaarlijks op de laatste zondag van juni plaatsvindt in het Haagsche Zuiderpark vierde dit jaar de 35-ste editie, voorafgegaan op zaterdag door Night At The Park, dat veelal in het teken staat van de nostalgie. Op 25 juni trakteerden de organisatie de 30.000 betalende bezoekers op muziek uit de jaren zeventig, tachtig en negentig van de vorige eeuw en de vroege 2000. Zorgeloze muziek, die het uitstekend doet op een festivalveld, waar je je aandacht niet bij hoeft te houden en menig refrein je mee kan neurien. Kitchrand overschrijdende en lichtvoetige acts als Anastacia, Holly Johnson (Frankie goes to hollywo0od) en de in de negentiger jaren door de bakvisjes aanbeden en door de pers verguisde boyband Wet Wet Wet vormden als absolute blikvangers het avondprogramma.

yada1

Altcountryforum richtte zich op het middagprogramma met de Herman Brood Tributeband Yada,Yada – vernoemd naar het in 1984 verschenen gelijknamige album – als geslaagde opwarmer. Een van energie overlopende rock ‘n roll show, waarin zanger Stick (Ronald van Beesd) als niet erkende, buitenechtelijke tweelingbroer van de rock ‘n roll junkie het publiek voor zich weet te winnen. Heel even waarde de geest van de jaren zeventig en tachtig rond in het Zuiderpark.

yada3

yada4

yada2

Di-rect, die een thuiswedstrijd speelde heeft zich na de vervanging van ‘sexy’ Tim Akkerman in 2009 ontwikkeld tot een succesvolle, volwassen rockband van formaat. Het banale kauwgomballenmuziekgenre is passé. Vanaf opener Times Are Changing stoomwalste de Haagsche band met Marcel Veenendaals emotioneel stemgeluid als absolute meerwaarde over het volgestroomde Zuiderpark.  Door de hard afgestelde gitaren werden het blazers trio, die regelmatig de band versterkte en de melodielijnen van het oude en nieuwe materiaal opgeslokt in het totaalgeluid. Afgezien daarvan zorgde Di-rect voor een muzikaal feest.

direct1

direct9

direct6

direct7

Tijdens de lange aanloop (40 minuten) naar een volgend optreden verrasten de multi-talenten van De Corona’s op een speciaal podium het publiek met een interactieve (U vraagt, wij spelen) show vol humor, cabaret en herkenning. Het publiek bepaalde, via het doorgeven van nummers, de speellijst.

Vervolgens blikten we met de krasse knarren van de Britse glamrockformatie Slade en hun clichématige rockposes nostalgisch terug op de hoogtijdagen van de jaren zeventig. Een band die met hun buitennissige kleding en glitter rock razend populair was bij het singlekopend publiek. Zonder de originele kern van Slade – componisten van vele hits – de charismatische persoonlijkheid van de opperbrulboei met de enorme bakkebaarden Noddy Holder die jaarlijks bruto 1 miljoen dollar verdient aan de kersthit Merry Xmas Everybody en basgitarist Jim Lea. De huidige line-up bestond uit oudgedienden drummer Don Powell en gitarist Dave Hill en ‘nieuwkomers’ basgitarist John – met de opzichtige rol pepermunt in zijn broek – Berry en de statische zanger Mal McNulty. Even geloofwaardig als de huidige Queen zonder Freddie Mercury of The Doors zonder Jim Morrison om een zijstraat te noemen. We worden tijdens het optreden van Slade weer even  herinnert aan het glamrocktijdperk met het meezinggehalte van sterke, pretentieloze bruisende en opzwepende rockstampers. Onvervalste jeugdsentiment van de bovenste plank.

DSCN8238

DSCN8242

DSCN8251

Racoon, een grote naam uit de Nederlandse popscene mocht niet ontbreken op het podium van Night At The Park en sloot dan ook het middagprogramma af met akoestisch getoonzette, geraffineerde melodische gitaarpop met Bart van der Weide’s licht dramatisch stemgeluid als vaandeldrager. Een overtuigende set Hollandse degelijkheid, die goed klonk en waar niemand aanstoot aannam.

racoon1

racoon2

Tekst: Johan Schoenmakers

Foto’s: Tineke Beckers


Your Comment