RSS

Concertverslag: Ian Siegal in De Boerderij

Voordat de in Amsterdam residerende Brit Ian Siegal los mocht gaan,  was het eerst de beurt aan het uit Dordrecht afkomstige Dry River Bed trio om ten overstaan van een goed gevulde CreativeColors zaal van Cultuurpodium Boerderij te Zoetermeer de avond af te trappen. En dat deden Ronald Tilgenkamp (contrabas), Darryl Ciggaar (drums) en Dusty Ciggaar (gitaar) zeer verdienstelijk. De talentvolle heren trakteerden ons op een overtuigende set. Onvoorstelbaar virtuoos, authenthiek en stokoud klinkende combinatie van rockabilly, country en rhythm & blues. Opzwepende en vermakelijke muziek waar je vrolijk van werd en je stramme spieren losmaakte. Er viel na de krap half uur durende onderbreking nog veel meer te genieten in CreativeColors zaal.

Verantwoordelijk hiervoor was een graag geziene en vaste gast in De Boerderij, de 46-jarige Ian Siegal. Geboren in Porthmouth als Ian Berry , die zijn tot de verbeelding sprekende artiestennaam heeft ontleend aan het nummer Mr. Siegal van Tom Waits. Afkomstig van het album “Heartattack and Vine” uit 1980. Ruim 25 jaar in het vak is Ian in de loop der jaren overladen met Britse muziekprijzen en heeft hij inmiddels een hele zwik aan albums in zijn achterzak. Een geweldenaar op gitaar met een grofkorrelig stemgeluid, dat herinneringen oproept aan Tom Waits, Howlin’ Wolf of Van Morrison. Of het komt door de blikjes Red Bull die hij gemakkelijk wegtikte blijft de vraag. Zijn trouwe volgelingen waren in De Boerderij namelijk getuige van een duivelse gedrevenheid, waarop Ian vanuit zijn hart de gitaar virtuoos bestierde en stoeide met zijn ongeaarde (widowmaker) versterker. Een dampende ketel aan veelzijdige blues gerelateerde rootsmuziek etaleerde Ian samen met een strakke ritmesectie en de vingervlugge kwaliteiten van gitarist Dusty Ciggaar twee uur lang in De Boerderij. Ongemeen luid en behoorlijk agressief. Intens en getergd. Om je vingers bij af te likken. Niet geschikt voor lui die vastzitten in hun zeteltje.

Siegal wisselde nieuw (van de in maart te verschijnen plaat) en oud werk af met nummers van Cedell Davis (She’s Got The Devil In Her) Bob Dylan (Baby, Let Me Follow You Down) en George Ross Watt (Take A Walk In The Wilderness). Daarnaast werden flarden van American Girl (Tom Petty), Sexy Mother Fucker/Time (Prince) en Backdoor Man (The Doors) majesteus verweven doorheen respectievelijk  het akoestisch gebrachte The Fear , het dynamische Hard Pressed en het gekruide Relevator.

(Johan Schoenmakers)


Your Comment