RSS

Error Garner – Nightconcert

Nightconcert

Mijn eerste kennismaking met jazzmuziek betrof een zeven inch plaat met vier liedjes van de Amerikaanse pianist Erroll Garner. Hoewel ik het maar een vreemde zaak vond dat ik Garner de hele tijd hoorde brommen terwijl hij speelde, begreep ik direct dat deze muziek van een hele andere orde was dan de populaire muziek van dat moment. Mijn vader vertelde mij dat Garner een jazzmuzikant was en dat de musici die deze muziek spelen een volslagen eigen manier van spelen ontwikkeld hadden. Dik een halve eeuw later draait het album Nightconcert van Erroll Garner zijn rondjes in mijn cd-speler en verplaats ik me naar het Concertgebouw in Amsterdam alwaar Garner op 7 november 1964 tweeduizend landgenoten in vervoering bracht. In zestien liedjes etaleren Garner en zijn begeleiders Eddie Calhoun (bas) en Kelly Martin (drums) hun uniek samenspel dat in de loop van hun jarenlange samenwerking telepathische proporties had aangenomen.

Het concert begon precies om middernacht omdat er eerder op de avond een klassiek concert had plaatsgevonden. Klassiek was ook zeker het concert van de Amerikaanse pianist die zijn publiek trakteerde op een aantal onnavolgbare uitvoeringen van jazzstandaards. Liedjes als On Green Dolphin Street, Cheek To Cheek, Night And Day, Over The Rainbow en What Is This Thing Called Love kregen van Garner en zijn begeleiders een speciale behandeling waarbij de illusie werd gewekt dat deze liedjes ter plekke gecomponeerd waren. Naast deze liedjes uit The Great American Songbook speelde het trio drie eigen composities van Garner waarvan The Amsterdam Swing die avond voor het eerst gespeeld werd. Veel is geschreven over Garners unieke speelwijze en zijn vermogen lyrisch spel onder te brengen in melodieuze passages en complexe ritmische structuren. Wat hij echter op deze avond presteerde, behoort tot de meest indrukwekkende verrichtingen uit het omvangrijke oeuvre van deze rasmuzikant.

(Koos Gijsman)


Your Comment