RSS

De Vierde Editie Van Koos Gijsmans ‘Pad Af Pod Op’

Elke dag ga ik op mijn hometrainer twee uur een imaginair pad af. Recente en gouwe ouwe liedjes op mijn iPod houden de moed er in. Voor de vierde etappe selecteerde ik de volgende liedjes.

John Coltrane – Nature Boy

Terwijl afgelopen maand in Rotterdam de musici de podia betreden van het North Sea Jazzfestival, staat de rest van de internationale jazzwereld momenteel stil bij de vondst van een tape met vijfenvijftig jaar oude opnames van het legendarische John Coltrane Quartet. Uit het aanbod van prachtliedjes kies ik de Nat King Cole cover Nature Boy waarin Coltrane zijn meesterschap op sopraansax etaleert. Album: Both Directions At Once; The Lost Album (2018)

Richard Hawley– Remorse Code

Soms presenteert een liedje zichzelf midden in een serie op de tv. Je herkent het direct maar kunt het niet meteen thuisbrengen. Maar och, wat is het tenhemelschreiend mooi. Dankzij Google vind  ik uit dat het Remorse Code is van de onvolprezen eigentijdse Engelse crooner Richard Hawley. Over vijftig jaar minstens zo legendarisch als Frank Sinatra? Als het aan mij ligt wel! Album: Truelove’s Gutter (2009)

The Milk Carton Kids – You Break My Heart

Ook You Break My Heart van The Milk Carton Kids slaat een brug naar de jaren vijftig. Het is het type nummer waarvoor Gregory Page bereid is een moord te plegen. Producer Joe Henry heeft als een eigentijdse impressionist met enkele muzikale details exact de juiste ambiance geschapen om dit lied maximaal uit de verf te laten komen. Hoofdrollen zijn er voor pedalsteelgitarist Russ Pahl en het The Milk Carton Kids-lid Joey Ryan, die mede dankzij zijn ingetogen zangpartijen de gouden tijden van The Great American Songbook laat herleven. Album: All The Things That I Did and All The Things That I Didn’t Do (2018)

Jon Cleary – Dyna-Mite

Engelsman Jon Cleary is een van de grootste pleitbezorgers van de muziek uit New Orleans. Eén dag na het beëindigen van zijn schoolopleiding in het Verenigd Koninkrijk steekt hij de oceaan over om zich op de piano te bekwamen in die typische muziek uit die stad. Op zijn jongste album laat hij direct al bij de aftrap in het titelnummer Dyna-Mite al die ingrediënten horen die deze muzieksoort een reputatie als excellente dansmuziek bezorgd hebben. Samen met een handvol lokaal geselecteerde musici stookt Cleary een hoog oplaaiend vuurtje op onder een dampende pot soulmuziek waardoor het geserveerde repertoire volslagen onweerstaanbaar is. Album: Dyna-Mite (2018)

The Innocence Mission – Green Bus

Minstens zo tijdloos zijn de liedjes van The Innocence Mission. Een act waarachter het echtpaar Karen en Don Peris plus vaste begeleider Mike Bitts schuilgaan. Vanuit het centrum van het Amish-gebied in Pennsylvania hebben de Peris andermaal in hun woonhuis een reeks folkpopliedjes opgenomen die wederom het gehoor strelen. Uit het aanbod kies ik Green Bus dat door de fraaie poëtische dichtregels en de bezwerende zang van tekstdichter Karen Peris diepe indruk maakt. Album: Sun On The Square (2018)

The Cowboy Junkies – Renmin Park

Over poëtische dichtregels gesproken: is er ooit een mooiere songtekst geschreven dan Renmin Park van The  Cowboy Junkies? Qua verbeelding en sfeer altijd doet het lied me denken aan het wonderschone gedicht The River-Merchant’s Wife: A Letter van de Chinese dichter Li Po in een vrije vertaling van Ezra Pound uit 1917. Nu hebben de Canadese zangeres Margo Timmins en haar musicerende familieleden mij wel vaker diep weten te ontroeren, maar dit na een reis door China door Margo’s broer Michael geschreven lied is van een heel andere, zeg maar gerust hemelse orde. Album: Renmin Park: The Nomad Series Vol. 1 (2010)

Rory Block – Black Mountain

Rory Block verblijdt de afgelopen jaren de countrybluesliefhebbers met een reeks tributeplaten. Met haar rokerige zangstem en uitstekende gitaarspel is zij bij uitstek toegerust voor deze schone taak. In een eerder stadium konden we genieten van haar vertolkingen van de liedjes van blueslegendes als Skip James, Son House, Mississippi Fred McDowell, Mississippi John Hurt en de minder bekende Bukka White. Deze ronde is Bessie Smith (1894-1937) aan de beurt. Zij maakte van haar hart geen moordkuil en bezorgde voor het eerst in de geschiedenis van de blues het perspectief van de vrouw een podium. Uit het ijzersterke repertoire kies ik voor het indringende Black Mountain. Album: A Woman’s Soul. A Tribute To Bessie Smith (2018)

Horse Feathers – Faultline Wall

De zes albums van de groep Horse Feathers uit Portland maken een door mij hooglijk gewaardeerd onderdeel uit van mijn verzameling. Het zijn stuk voor stuk platen die door de toegankelijke liedjes, fraaie zangpartijen en toepasselijke instrumentaties altijd van pas komen. Grote man van de groep is zanger/gitarist Justin Ringle die naast een sympathiek stemgeluid over een gouden hand beschikt om een reeks beklijvende liedjes te schrijven. Nummers die op hun jongste album stilistisch een lichte verschuiving kennen: van indie folkpop/americana naar een wat meer poppy klankbeeld. Het knap georkestreerde Faultline Wall toont op overtuigende wijze aan dat deze verandering beslist niet de kwaliteit van het repertoire aantast. Die is als vanouds van een zeer hoog niveau. Album: Appreciation (2018)

The Meters – It Ain’t No Use

Nu we toch in de buurt zijn gaan we maar gelijk even buurten bij de vier leden van The Meters. De huisband par excellente van New Orleans, die samen met de legendarische Allen Toussaint deze stad en haar musicerende inwoners op de wereldkaart gezet hebben. Het avontuurlijke met flinke jazzinjecties aangedikte lied It Ain’t No Use is al bijna vijfenveertig jaar een van mijn favoriete liedjes uit die contreien waarmee ik in een ver verleden als dj menig feest heb mogen opluisteren. Album: Rejuvenation (1974)

Hoots & Hellmouth  – Home in A Boxcar

Eindigen we deze etappe aan de Oostkust van Amerika in de staat Pennsylvania waar de groep Hoots & Hellmouth uit Philadelphia de eigenaren van benzinestations in hun werkgebied aan een goed inkomen helpen. Het levert hen in hun thuisstaat een schare hondstrouwe volgelingen op die hun vele concerten bevolken. Van hun gelijknamige debuutplaat kies ik het aanstekelijke Home in A Boxcar dat door zijn aantrekkelijke melodielijnen, energieke akoestische instrumentaties en de formidabele zang van oprichter annex liedjesschrijver Sean Hoots uitnodigt tot onbedaarlijk meezingen. Album: Hoots & Hellmouth (2007)

(Koos Gijsman)

 


Your Comment