RSS

Honey Hahs – Dear Someone Happy Something

Dear Someone, Happy Something

Grappig toch, dat sommige platen of hoezen direct een bepaald gevoel of  nostalgie oproept.  Het debuutalbum “Dear Someone Happy Something” van de zingende zusjes Rowan (gitaar/piano), Robin (basgitaar) en Sylvie (drums) uit het Londonse Peckham is daar een typisch voorbeeld van. Ik krijg flashbacks naar vroeger, toen de muziekwereld kennis maakte met een clubje mormonen (The Osmonds) of  een vijftal jeugdige brave hendrikken. Blootgesteld aan de volwassen consumptiemaatschappij, die als muzikale trekpoppen voor pa Jacksons karretje werden gespannen. Succes verzekerd. Van die vrolijke mannekes met nog vrolijker en voorspelbare popliedjes.

De vader van de drie meiden van de Honey Hahs – leeftijdsgenootjes van de genoemde zanggroepen –  had liever gezien dat ze voor de buitenwereld anoniem waren gebleven. Door b.v. met een plastic zak over hun hoofd op te treden. Inmiddels zijn ze in de armen gesloten door hun platenmaatschappij Rough Trade Records en muzikale wijkgenoten als Shame, Goat Girl, Fat White Family en Insecure Men.

Het repertoire van de Honey Hahs valt niet in de categorie doorzichtige geitenwollensokkensongs. Deels te danken aan Steve MacKey (ooit bassist van de rockformatie Pulp), die de opnames voor het album “Dear Someone Happy Something” leidde. Het resultaat klinkt bijzonder vermakelijk, rammelend met een hang naar de zestiger jaren en een meerstemmigheid, die niet altijd even zuiver klinkt.  Een album vol aandoenlijke, opgewekte en puntige gitaar pop en rock liedjes met een frisse en ernstige blik op de wereld.  Ik heb zelden een gelijkwaardig of interessanter album gehoord van leeftijdsgenootjes.

20-10: Rotterdam, NSR upstairs (19.00)

www.honeyhahs.com

(Johan Schoenmakers)

 

 

 


Your Comment