RSS

Concert Verslag: Doug MacLeod in de Leidse Q-Bus.

Op dinsdag 30 oktober was het zo’n avond waarop niet alleen de muziek in de lucht hing, maar ook een ontspannen sfeer, die een concert van Doug MacLeod geweldig kan maken.  En bij iemand die dat met een pure eerlijkheid doet wordt het nooit saai of zwaar op de hand. Doug sprankelt deze avond. Vier decennia imponeert de 72-jarige Amerikaan met zijn meesterlijke spel op de resonator gitaar, zijn warm stemgeluid, de vertellende wijze van zingen, als verhalenverteller en als persoon. Charmant en een en al hartelijkheid. Iemand met een naam waarover twijfel bestaat hoe je die uitspreekt. Ook in eigen land tijdens telefoongesprekken waardoor Doug aanhaalt: Hey, die persoon woont hier niet.

Een sympathieke vent die niet van de afdeling bluesgeweld is, maar laat horen hoe mooi muziek kan klinken. Geniaal met een licht monotone twist. Je kon tijdens zijn anekdotes tussendoor of inleidend onder het getokkel op zijn gitaar een speld horen vallen in de Leidse Q-Bus. Het publiek waardeerde zijn akoestische blues en de verhalen over zijn inspiratiebron Tampa Red, zijn samenwerking met Bruce Bromberg, ieders eigen unieke persoonlijkheid, zijn vierjarig verblijf bij de marine en zijn eerste ervaring met een Belgisch ‘duivels’ biertje.

Verzoeknummers speelde MacLeod niet, maar voor dertig euro wilde hij het nummer Sweet Home Chicago vertolken. Er kwam geen donatie voor het Robert Johnson lied. Dus bracht Doug veelal eigen prachtig country blues repertoire, waaronder liedjes van zijn album There’s A Time (2013) en Break A Chain (2017). Een album waarmee hij  de prijs won van akoestisch album van het jaar 2018. Uiteraard ontbrak het meest opvallende nummer The New Panama LTD niet in de set. Een ‘trainsong’ dat uit een stuk van Booker ‘Bukka’ White’s versie bestaat, samengevoegd met een variant van Tom Rush en overgoten met een eigen sausje. Dertien zinderende minuten vol passie.

 

(Johan Schoenmakers)

 

 

 

 


Your Comment