RSS

Strand Of Oaks – Eraserland

Timothy Showalter is het creatieve brein achter Strand of Oaks waarvan tussen 2009 en nu een zestal albums zijn verschenen. Te kwalificeren als de man met de akoestiche gitaar muziek en het voller indierock bandgeluid na de koerswijziging in 2014 met het album “Heal”, die hem een kleine doorbraak opleverde.

Als na een slopende toernee en de slechte kritieken op “Hard Love” (2017) de drankverslaafde, langharige rocker mentaal volledig in de put zit is daar een muzikale vriend om hem uit het slop te halen. Het was een Godsgeschenk dat My Morning Jackets Carl Broemel de verontrustende signalen ontving. De grond was onder Showalters voeten weggezakt.  Broemel stelde voor samen met zijn collega’s van My Morning Jacket (uitgezonderd zanger Jim James) een nieuwe plaat met hem te maken.

Je ziet bij wijze van spreken de zweetdruppeltjes van het voorhoofd parelen van Timothy Showalter, want de studio was zonder zijn medeweten voor enkele weken geboekt. En op dat moment had hij geen nieuwe liedjes klaarliggen. Buitengewoon gemotiveerd trok hij naar Wild Wood in New Jersey, waar hij zijn ideeën vorm gaf.

De samenwerking met Carl Broemel (gitaar), Bo Koster (toetsen), Tom Blankenship (basgitaar) en Patrick Hallahan (drums)  en Jason Isbells superieure bijdragen (Moon Landing) doen wonderen voor zijn zelfvertrouwen. Op zijn nieuwe wapenfeit “Eraserland” (alle krediet naar zijn echtgenote Sue voor de titel) klinkt hij dan ook als herboren, geïnspireerd en zo fris als een hoentje. ‘Misschien wel de eerlijkste muziek die ik ooit gemaakt heb’ (Quote uit interview met muziekblog Front). Het enthousiasme in het muziek maken is weer terug.

“Eraserland” symboliseert de periode dat zijn band twee jaar geleden uiteenviel en de daarmee gepaard gaande depressieve emoties. De zwaarmoedige opener Weird Days (‘I Don’t Feel It Anymore’ en ‘The Scene isn’t my scene anymore’) is een openhartig relaas. Zijn gedachten indertijd over de muziekwereld als sluipmoordenaar. Maar ook zijn jeugdervaringen (Ruby),  een eerbetoon aan AC/DC’s Malcolm Young en Soundgardens Chris Cornell (Moon Landing) en de liefde voor zijn vrouw Sue (Keys) komen aan bod op het nieuwe album.

Als we de oneindig durende monotone drone geluiden (Cruel Fisherman) buiten beschouwing laten, die als bonustrack op de stream en cd-formaat in een klap alle slaapmiddelen overbodig maakt, heeft Strand of Oaks een verrassend sterk album in handen vol melancholie, ingetogen rock en melodische shoegaze. De helende kracht van muziek.

30-08: Maastricht, Bruis Festival
01-09: Oost-Vlieland, Into The Great Wide Open
05-02-2020: Nijmegen, Doornroosje
08-02-2020: Amsterdam, Bitterzoet

www.strandofoaks.net

www.konkurrent.nl

(Johan Schoenmakers)

 

e

 


Your Comment