RSS

Malford Milligan: “Ze scholden mij uit voor koeienkop”

Malford Milligan heeft Austin verruild voor Eindhoven. De meermalen bekroonde Texaanse zanger is een nieuwe carrière begonnen in Nederland. Het is het gevolg van een ontmoeting, zo’n twintig geleden, met Jack Hustinx, een Eindhovenaar die bijna zijn hele leven in de muziek zit. Het vorig jaar verschenen album ‘Life will humble you’ van Malford Milligan heeft gezorgd voor een definitieve doorbraak in Nederland. Diverse kenners riepen het album uit tot de beste americana-release van 2018. Met als resultaat dat Milligan en Hustinx met hun band The Southern Aces gaan optreden in honderd Nederlandse theaters met als motto: The Sound of the Blues & Americana. De tour is een initiatief van Johan Derksen.  

“Je bent de eerste die onze nieuwe single hoort”, zegt Jack Hustinx. “Komt eind deze maand uit, alleen op vinyl.” Hij begeeft zich naar de hifi-installatie als een man met een missie en even later is het feest. Een krachtig, goed gevoed geluid vult de kamer. Het nummer heet ‘Until the rain’ en geeft Malford Milligan alle ruimte om tekeer te gaan op de vocale trapeze, hij perst er alles uit, terwijl de drummer met sonore klappen zijn pauken afbeult en een harde gitarist de snaren striemt. Ook is een orgel te horen, dat weggelopen lijkt uit een zwarte kerkdienst. Het is muziek die overtuigt, net als het veelgeprezen topnummer ‘Life will humble you’, dat veel deuren heeft geopend voor de band. Ik moet denken aan een uitspraak van B.B. King die ooit zei: “Natuurlijk zijn er blanke gitaristen die beter spelen dan ik, maar ze spelen nooit zoals ik, because I have suffered.” Die glans van echtheid heeft de stem van Malford Milligan ook. Hij weet wat lijden is. Groeide op in Elgin, een dorpje in Texas, omringd door katoenvelden. Milligan had de pech ter wereld te komen als een zwarte albino. Met een huid die absoluut niet tegen de zon kan, moest hij als kind van zijn twaalfde tot zijn zeventiende werken op het land, onkruid wieden tussen het katoen, soms wel vijftien uur per dag. Het moet een ware beproeving zijn geweest. “Je maakte je daar toen nog geen zorgen over”, relativeert Milligan. “Van huidkanker hadden we nooit gehoord. Iedere dag kwam ik roodverbrand thuis.” Hij oogt als een vriendelijke reus met in zijn kleding een voorkeur voor slechts twee kleuren: rood en zwart. Ik spreek hem bij Jack Hustinx thuis, zijn muzikale compagnon. Milligan heeft last van astma, dus gaat Hustinx even naar buiten als hij een sigaretje wil roken. De heren hebben ook nog wat andere fysieke problemen: daarom doen ze hun werk op het podium zittend op een stoel, maar het vuur is absoluut niet gedoofd.

FOTO 1 Malford portret

De jeugd van Milligan werd gedomineerd door armoe. Vader en moeder werkten beiden op de katoenvelden van Elgin, een plaatsje op een half uur rijden van Austin, de stad waar Malford Milligan later in de muziek zou belanden. Malford kwam ter wereld in een zwart ziekenhuis en ging later ook naar een zwarte middelbare school. Dat kon niet anders. In die dagen was in Texas de segregatie onontkoombaar. Op school was Malford met zijn lichte huid en blond haar een buitenbeentje. ”Ze scholden me uit voor cabeza de vaca, dat is Spaans voor koeienkop”, vertelt MIlligan, die er verder niet al te veel over kwijt wil. Hij beperkt zich tot de mededeling dat zijn jongere broers en zuster later gelukkig wel gewoon naar een niet gesegregeerde school konden. Malford vertrok op zijn negentiende naar Austin om sociologie te gaan studeren. Daar kwam niet veel van terecht, want hij ontdekte de muziek, naar het zich laat aanzien een levenslange verslaving. Het voorlopige hoogtepunt waren zijn jaren als charismatisch zanger in de band Storyville, die in de VS actief was tussen 1994 en 2000. Drie studioalbums leverde dat op, en één notering in de Billboard Top 30. Jack Hustinx zat in die tijd in de platenindustrie met een eigen bedrijf. “Ik herinner me nog heel goed dat ik Malford voor het eerst ontmoette”, vertelt hij. “Dat was in Austin, eind januari 1998. Ik was in Austin in opdracht van een blad om een groot artikel te schrijven over de music scene in Austin. Ik ging naar een optreden van Storyville in Antone’s, een legendarische bluesclub. Malford stond achter de microfoon en zong. It blew me away. Godverdomme, dacht ik, wat is hier aan de hand? Dit klinkt als Otis Redding! Kippenvel op mijn armen, rillingen. Het was een heftige ervaring. Na afloop van het concert sprak ik Malford. We hadden meteen een klik en zaten duidelijk op dezelfde golflengte. We bleven contact houden. Toen Storyville stopte, kwam ik met het idee om Malford naar Europa te halen. Malford zag dat wel zitten en vroeg me om een tourband samen te stellen. We hebben een stuk of vijf tours in Nederland gedaan, die heel succesvol waren. Ik produceerde in 2002 ook ‘Sweet Cherry Soul’, een soloalbum van Malford. De rest is geschiedenis.” 

FOTO 2 Jack & Malford (2)

Een belangrijke rol in het samengaan met Milligan en Hustinx was weggelegd voor Stephen Bruton, gitarist in de band van Kris Kristofferson en tevens een gerespecteerd producer. Hij was de man die Jack Hustinx ervan overtuigde dat hij ‘Sweet Cherry Soul’ moest produceren. Hustinx aarzelde en moest over de streep getrokken worden, want hij had geen enkele ervaring met het digitaal opnemen. Het pakte goed uit. “Stephen was de eerste producer die me behandelde als mens”, vertelt Milligan. “Dat heeft me gevormd.” Een andere belangrijke invloed was het boeddhisme, het achtvoudige pad op weg naar verlichting . “Ik ben een boeddhist, al heel lang”, vertelt Milligan. “Het is een vorm van geloof die gemakkelijk valt te integreren in de maatschappij van tegenwoordig. Het boeddhisme heeft mijn leven veranderd. Er is een tijd geweest dat ik me niets buiten Elgin, Texas kon voorstellen. Nu heb ik mijn eigen plek in Eindhoven en reis rond in Nederland. Ik voel me relaxed. Voor het eerst zit ik tijdens een concert op een stoel en ren niet rond als een gek. Ik moest altijd goed uitijken dat ik niet van het podium viel. De optredens met de Southern Aces zijn heel special. Ik geniet ervan. Het heeft lang geduurd voordat ik zo ver was dat ik alles kon geven. Veel muzikanten begrijpen niet dat je niet op het podium staat om alleen maar te spelen, je staat er ook om te entertainen. Ik heb BB King eens vijf minuten dezelfde noot horen spelen terwijl het publiek helemaal uit zijn dak ging. Mijn baan is om mensen uit hun dagelijkse routine te halen, want het leven is hard. En de mensen komen, steeds meer mensen komen. En ze luisteren. I can’t believe it.” Jack Hustinx veert omhoog uit de horizontale houding waarin hij het interview over zich laat komen en zegt: “Vorige week waren Malford en ik als gasten aanwezig op een feest in Vessem.  We waren daar niet om op te treden, maar werden toch het podium opgeroepen. Ik kreeg een gitaar te leen van JW Roy. We speelden vier nummers. Ik had niet in de gaten dat de mensen in de stromende regen stonden te luisteren. Niemand die wegging. Dat gebeurt er nou als Malford gaat zingen. Hij pakt de mensen in.” Milligan grijnst: “Like a black hole”.  

FOTO 3 Jack & Malford (1)

Malford Milligan is zo iemand die al jaren het etiket ‘the next great soul singer’ krijgt opgespeld en regelmatig vergeleken wordt met Otis Redding en Sam Cooke, maar de echte doorbraak liet tot dusver op zich wachten. Gevraagd naar zijn favoriete artiesten komen Otis Redding en Sam Cooke overigens niet als eerste voorbij. “Ken je Ruthie Foster?” zegt Milligan enthousiast. “Zij is echt goed. Ik voel me geïnspireerd door haar. Net als door Joni Michell. She can write most intimate songs about her internal life. Ze schreef een song over Woodstock, terwijl ze er nooit was geweest en toch was de sfeerbeschrijving accuraat. Ik ben opgegroeid met gospel, maar hoorde thuis ook veel blues. Mijn vader draaide vaak bluesplaten.” 

Milligan is vocaal gezien een man die steeds de confrontatie aangaat met de diepste emoties. Hij geeft veel, met een warmbloedige ondertoon. Het is soul uit de 21ste eeuw, uitgevoerd met de directheid van een goede rocksong, back to the roots. Ik ken in Nederland geen zanger die dezelfde authentieke kwaliteit als Malford Milligan levert. Hij zingt ‘Life will humble you’ op een magische manier die je niet loslaat. Hustinx en Milligan zullen het nummer tot hun dood moeten blijven spelen. “Zelfs mijn familie is nu geïnteresseerd”, lacht Milligan. “Ik bracht altijd mijn platen mee om mijn familie er naar te laten luisteren, maar ze praatten er gewoon doorheen. Het leek ze niet zo erg te interesseren. Ze kennen mij al zo lang. Ze verwachten niets speciaals. Maar mijn nieuwe album en vooral dat ene nummer heeft alles veranderd. Mijn zuster draait de plaat de hele dag.” ‘Life will humble you’ stond ook op het in 2015 verschenen album ‘Over yonder’ van Jack Hustinx en de Southern Aces. “We hebben dat nummertje destijds in een half uur geschreven”, vertelt Jack. “Malford en ik deden om de beurt een regel. In feite is het best een apart nummer, want er zit geen solo en ook geen bridge in. Die song bleek achteraf het startpunt te zijn voor ons avontuur. Wie weet waar het gaat eindigen.” 

Tekst: Sjoerd Punter

Foto’s: Yvonne Léautaud

 

Tourschema 2019:

28-09 Barendrecht, Theater het Kruispunt
03-10 Sittard, Schouwburg De Domeinen
05-10 Deventer, Schouwburg
08-10 Zoetermeer, Stadstheater
09-10 Rijswijk, de Rijswijkse Schouwburg
12-10 Delft, theater De Veste
17-10 Drachten, de Lawei
19-10 Nieuwegein, DE KOM
24-10 Panningen, DOK6 Theater
26-10 Roosendaal, De Kring
31-10 Delfzijl, theater de Molenberg
07-11 Winterswijk, theater de Storm
14-11 Kampen, Stadsgehoorzaal
16-11 Assen, DNK
21-11 Venray, schouwburg
23-11 Vlaardingen, Stadsgehoorzaal
28-11 Rotterdam, Nieuwe Luxor
30-11 Kerkrade, Theater Kerkrade
07-12 Purmerend, De Purmaryn
12-12 Tiel, Agnietenhof
14-12 Waalwijk, De Leest
19-12 IJsselstein, Fulcotheater
21-12 Wageningen, Junushof
28-12 Emmen, ATLAS


1 Comments Add Yours ↓

  1. harry van Lierop #
    1

    helemaal eens met dit stuk, heb Malford en the Southern Aces diverse malen zien optreden, weergaloos!
    Ik draai zijn muziek veel,voor mij is hij de beste Southern soulzanger die ik ken!



Your Comment