RSS

Man Man – Dream Hunting In The Valley

Dream Hunting in the Valley of the In-Between

Where does it even come from
Oh, this manic light
That awakens you
In the middle of the night
Drives this fear of dying on the vine again
Like a clergyman from the sticks
Who found Satan sixty-nineing
Sucking dicks

(The Prettiest Song In The World)

Een gezonde dosis absurdisme. Dat belooft wat. Zoals het meeste werk van Man Man, is deze hoes vreemd, opvallend en verbijsterend. Zo ook de voorliefde voor een ongebruikelijk instrumentarium op behoorlijk freaky platen die eerder zijn verschenen, bizarre video’s en de drang naar prettig gestoorde ingrediënten. Welkom in de wereld van het rariteitenkabinet Man Man.

Zoals velen inspireerde de quarantaine periode ook Ryan Kattner, operererend onder de naam Honus Honus, om na jarenlange adempauze van zijn band de leden weer op te trommelen. In die tijd was hij solo actief onder zijn pseudoniem en werkte hij aan een kinderalbum, dat uiteindelijk niet werd uitgebracht. Bovendien voltooide hij voor zijn indie-zijproject Mister Heavenly samen met onder meer voormalig Modest Mouse toetsenist Joe Plummer hun tweede album “Boxing The Moonlight”. Naast de muziek hield hij zich tevens bezig met een verscheidenheid aan creatieve inspanningen, waaronder acteren, scenarioschrijven en muziekjournalistiek. Een realistisch persoon, die door de huidige pandemie hoopt in de herfst van 2021 of zelfs later weer te kunnen gaan touren met zijn band.

Op grootse en bombastische wijze keert de rockgroep Man Man na zeven jaar terug met het nieuwe album “Dream Hunting In The Valley”. Vergeleken met het experimentele debuutalbum “The Man In A Blue Turban With A Face” uit 2004 klinkt de band van Ryan Kattner anno 2020 minder hectisch en dement maar gecontroleerder en volwassener met scheuten swing en rock met theatrale elementen. Al slaat de gekte soms nog toe op het nieuwe wapenfeit met duidelijke verwijzingen naar The Beatles, herkenbare accenten naar Tom Waits en inspiratiebronnen als David Bowie’s Let’s Dance en Mr. Blue Sky van Electric Light Orchestra. Verweven met complexe songstructuren, excentrieke percussietexturen, tumultueuze gitaaruitbarstingen en dynamische ritmes.

Na het weemoedige en instrumentale Dreamer, waarmee het album opent volgt een contrast met een kakofonie aan geluiden. Gevolgd door heerlijk eenvoudig, pakkend en vrolijke deuntje om een boodschap over te brengen over mensen die in wezen hun eigen sterfelijkheid ontkennen. Kijk maar naar de muziekvideo van Cloud Nein,  waar een oudere man opgewekt danst door de lege straten voordat de wereld explodeert. Is het een kritiek op ontkenners van klimaatverandering of is het meer een commentaar op de huidige situatie waarin de wereld zich bevindt? Wie zal het zeggen. Mensen gedragen zich nu eenmaal anders als ze denken dat niemand kijkt.

De gekte slaat toe als iemand door een geit wordt gebeten en denkt salmonella te hebben opgelopen (Goat)  of een vrijgezellenfeest waar een hoofd wordt ontdekt in de vriezer (Inner Iggy). Je kan het zo gek niet bedenken of het komt wel langs op deze plaat. De vermakelijke kant van Man Man. Even verrassend, creatief als excentriek als altijd. Geef jezelf er maar aan toe.

www.manmanband.com

www.konkurrent.nl

(Johan Schoenmakers)


Your Comment