RSS

JARV IS… – Beyond The Pale

Beyond the Pale

Voor de toevallige passant is Jarvis Cocker de man, die het nummer  Common People in diverse landen de hitparde inzong. En de persoon die het optreden tijdens de Brit Awards in 1996 van Michael Jackson verstoorde tijdens diens uitvoering van Earth Song. Als Jackson zich op een gegeven moment laat omringen door bewonderend kijkende kinderen en een grote groep dansende apostelen en in het wit gekleed een houding aanneemt alsof hij aan het kruis hangt, is voor Cocker de maat vol. Hij rent het podium op, laat zijn broek zakken en toont zijn blote billen. Jackson was ‘Not Amused’. ‘Sickened, saddened, shocked, upset, cheated and angry’  verklaart hij later in een statement over het voorval.

Voor de muziekliefhebber was hij de zanger van de formatie Pulp. Een band die in 1978 werd opgericht,  waarmee hij in de jaren negentig een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de britpop stroming werd. Als het creatief bergafwaarts gaat met Cocker wordt het niveau van hun gloriejaren nooit meer gehaald.  Na een handvol halfgeslaagde solo-albums en een kunstzinnige samenwerking met Chilly Gonzalez is hij gedurende een aantal jaren een van de steunpilaren bij de BBC Radio 6 met zijn wekelijkse Jarvis Cocker’s Sunday Service. Met het huidige project JARV IS… dat in 2017 zijn oorsprong ziet, benadert de inmiddels 56-jarige Cocker weer het niveau van een kwart eeuw geleden.

Aanvankelijk alleen bedoeld als een podium-act weet hij zich omringd  door multi-instrumentalist Serafina Steer, Emma Smith (viool, gitaar), Andrew McKinney (bas), Jason Buckle (synths) en Adam Betts (drums). Hoewel het gestroomlijnde geluid op “Beyond The Pale” het niet suggereert, is het album gebaseerd op live opnames met studio-overdubs. Het is het resultaat van het schrijven van liedjes in samenwerking met het publiek.  Het is een fascinerende manier om een plaat te maken en door de wijze waarop het allemaal samenkwam, is er een energieke frisheid te horen, dat je tegenwoordig niet veel op andere platen tegenkomt.

“Beyond The Pale” is een geslaagd come-back met aangename vintage popmelodieën. Je zou het kunnen omschrijven als art pop, indie- of space rock als je wilt. De groep definieert “Beyond The Pale” niet als een live-album, maar verzonnen de term ‘Alive’- album. Het opnameproces voldoet zeker aan die slogan. Tracks als Must I Evolve? (met zachtjes op de achtergrond het applaudisserend publiek) en Sometimes I Am Pharaoh werden opgenomen tijdens een optreden in april 2018 in Peak Cavern net buiten Sheffield.

Het album opent op fluisterende wijze met Save The Whale, waarin Cocker de laagste regionen van zijn stem opzoekt. Alsof ik luister naar een heerlijke rip off van Leonard Cohens I´m Your Man.  Zoals Cocker het zelf verwoord: ‘Het eerste Pulp-album uit 1983 heb ik bewust laten klinken als Songs Of Leonard Cohen, zijn eerste plaat. Wat ik ook zo mooi vind, en op mijn nieuwe plaat ben gaan kopiëren, zijn de dameskoortjes die als het ware reageren op wat Cohen zingt´. Luister ook maar eens naar het derde nummer Am I Missing Something, dat zowaar herinneringen oproept aan First We Take Manhattan.

Ik kreeg vroeger aanstellerige gevoelens bij het werk van zijn band Pulp. Nu hang ik gedurende het gehele album aan zijn lippen met invloeden zo ver en breed als muzikaal mogelijk is. Het is een geweldige plaat van begin tot eind.  Doordrenkt van allesomvattende thema’s, zoals de klimaatverandering, het politieke systeem, de menselijke evolutie en onze eigen sterfelijkheid. Zet een koptelefoon op en zweef erop weg.

Een minpuntje: de pietepeuterige letters in het cd-boekje, waardoor de liedteksten onleesbaar zijn geworden.

www.jarviscocker.net

www.konkurrent.nl

(Johan Schoenmakers)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Your Comment