RSS

Sam Brookes – Black Feathers

Black Feathers

Er was een tijd waar ik dit soort muziek verslond: getormenteerde zang, beetje dramatisch. Heerlijk! Sam Brookes is voor mij al die tijd onder de radar gebleven, want Black Feathers is niet zijn debuut. Het heeft sowieso zes jaar geduurd voordat de Britse zanger en liedjesschrijver, na zijn goed ontvangen “Kairos” dit album heeft uitgebracht. Dat schijnt zijn redenen te hebben: hij heeft in die tijd zijn vader verloren, een lange relatie die op de klippen liep en het overlijden van een goede vriend.

Niet voor niets dat hij Black Feathers ziet als een geleide meditatie met de focus op zijn verdriet. Daarbij is hij in 2017 aan dit album begonnen en heeft er dus de tijd voor genomen. Mijn eerste gedachte was de sfeer die Tobias Siebert met zijn And the Golden Choir weet neer te zetten, maar dat zal de zang zijn, want Brookes klinkt net wat aardser. Black Feather staat vol met melancholieke nummers en fragiele schoonheid.

De opvallende video’s bij de singles 18 & Sleeping, Sinking Boat en Ekarma tonen de zanger, terwijl hij wordt gestalkt, omarmd en gemanipuleerd door een kraaiachtig karakter. Geïnspireerd op de roman ‘Verdriet is het ding met veren’ van de Engelse schrijver Max Porter, die het onderwerp rouwverwerking op een verfrissende wijze aanpakt. Het verkennen van de manier, waarop het verdriet waarin je lijkt te zijn verloren, je uiteindelijk de weg kan wijzen.

Met dank aan de zang, zijn voortreffelijk gitaarspel en de schitterende arrangementen. Het is warm, bijna soul en je voelt je er heel snel mee vertrouwd. Een aangename kennismaking wat mij betreft en muziek waar ik rustig van word.

www.sambrookes.com

(aERodynamIC)


Your Comment