RSS

Elvis Costello – Hey Clockface

Hey Clockface

Ik ben geen fan van Elvis Costello. Zo dat is er uit. De dunne en ijle klank van zijn stemgeluid en de manier van zingen vind ik te bedacht. De afgelopen decennia heeft Costello het pad van zo’n beetje alle muziekstijlen bewandeld, behalve dan het meerstemmig Gregoriaans. Het valt de artiest te prijzen om over grenzen heen te gaan en nieuwe wegen te zoeken, maar het vervelende is dat hij natuurlijk altijd en overal die hinderlijke strot mee naar toe neemt. Hij is zo’n beetje de D’66 van de politiek. Intellectueel en liberaal maar de oorlog win je er niet mee. 

Als de heer Costello een nieuwe plaat aflevert veren de popjournalisten op uit hun winterslaap. Net als bij andere grootmeesters in de muziek. Interviews, hoogdravende recensies en paginagroot afgebeelde albumhoezen van de desbetreffende artiest zijn niet aan te slepen. Nauwkeurig worden de liedjes en teksten onder de loep genomen. Zijn meest recente werkstuk vergaart maar liefst vijf bladzijden in de muziekkrant OOR. Beste lezer, is dat nu terecht?

“Hey Clockface” is opgenomen in Helsinki, Parijs en New York. De eerste tonen van de plaat zijn Oosters en mystiek. Dan die onmiskenbare stem van Elvis die als een verhalenverteller  de woorden uit de speakers doen stromen. Eerlijk gezegd bevalt mij dat wel. De spanningsopbouw aan het begin zorgt ervoor dat je meteen naar de muziek wordt gezogen. Het intro gaat organisch over in No Flag en de angry young man is herrezen. De 66-jarige Brit schreeuwt het op een bijna punky catchy wijze uit. 

In bijna een vol uur komen veertien nummers langs. Vuig en bezeten rockend danwel met een jazzy karakter met Costello in de rol van een succesvol crooner. “Hey Clockface” is een onbegrensd muzikaal werkstuk met pakkende nummers. Een plaat die je vaker moet draaien. Bij iedere luisterbeurt hoor je weer andere dingen. Zoals de schilder puzzelt aan zijn schilderij, doet Costello dat in de studio aan zijn nummers. Het is vakmanschap. Maar niet mijn cup of tea. 

www.elviscostello.com

(Michael Struis)


Your Comment