RSS

The Notwist – Vertigo Days

Vertigo Days

Zes jaar na het laatste studio album “The Messier Objects” keert de Duitse ‘indietronica’-band The Notwist terug met “Vertigo Days”. Wat mij betreft hun beste werk sinds het doorbraakalbum Neon Golden, een popjuweeltje uit 2002 en het creatieve hoogtepunt Shrink van alweer 23 jaar geleden.

Door invloeden van krautrock en indiepop muziek door te laten schijnen, weet het drietal de magie van toen op te roepen. Al is de hoeveelheid aan geluidscollages en de onderkoelde melancholie in schril contrast met de postrock, punk en jazzelementen uit de begintijd van The Notwist. Het resulteert in een intens emotioneel gevoel. “Vertigo Days” is dan ook verrassend en bijzonder album, dat smeekt om herhaaldelijk luisteren. Een plaat met een indrukwekkende gastenlijst zoals een Japanse fanfare, de Amerikaanse jazz klarinettist Angel Bat Dawid en de Argentijnse zanger Juana Molina.

De instrumentatie geeft me het gevoel dat ik in het donker door het bos loop. Dit bos is magisch en ik wil alles erin ontdekken. Ik hoor ritmes en regendruppels, een cirkelzaag als rustgevend instrument, atmosferen die in het niets afdrijven en schurende geluiden. Soms klinken de individuele instrumenten dissonant of wordt er gespeeld met verrassende wendingen en waanzinnige tempowisselingen. Het heeft iets desoriënterends, wat de albumtitel ook suggereert. Als een soundtrack voor deze tijd – als een surrealistische droom, maar ook klaar wakker en levensecht.

www.notwist.com

www.konkurrent.nl

(Johan Schoenmakers)


Your Comment