RSS

Seven Stars Over Sicily – The Endless Sea

Seven Stars Over Sicily | Muzikale trip vanaf Rotterdam

Bij voorganger “And Here Comes the Night” van de Rotterdamse formatie Seven Stars Over Sicily schreef ik dat het lastig beoordelen is als je anders naar de muziek luistert. Puur vanwege het feit dat je contact hebt met de muzikanten en die niet hebt leren kennen zoals ik andere muzikanten heb leren kennen. Muziekliefhebbers die zelf ook muziek maken. Toffe hobby. Maar eens live zien en horen: klinkt eigenlijk best lekker allemaal en dan een debuutalbum opnemen dat helemaal zo beroerd niet klinkt. En dan toch beoordelen op een site als Musicmeter. Dat is een andere weg dan een artiest complimenteren met een album en er dan vervolgens contact mee blijven houden.

Dan komt er een tweede album en dan blijft hetzelfde ‘probleem’ staan. Het is toch net een andere beleving. Toch heb ik geprobeerd dit achterwege te laten en zo neutraal mogelijk te luisteren, wetende dat de voorganger gewoon een uitstekend album was. Want dat is nu een extra bijkomstigheid. Er kan vergeleken worden. Is het een stap vooruit of juist terug?!

Laat ik beginnen te zeggen dat “The Endless Sea” een stap vooruit is. Pluspunt voor mij is dat hierop een stijl wordt gehanteerd waar ik mezelf al vaak kan vinden. Zo hoor ik in The Loner and the Lifeguard en The Lightseekers invloeden van Marc Almond, maar dan wel met het rocktintje zoals ik het hoor bij donkere bands als Tindersticks of stadsgenoten The Bullfight.

Als de viool een hoofdrol krijgt in de muziek heb je mij sowieso al snel te pakken en dat is hier al niet anders.

Op “The Endless Sea” hoor ik heel veel waarvan ik denk: hé, dat komt me bekend voor, of dat voelt vertrouwd. Daarmee kan ik voorzichtig de conclusie trekken dat we hier niet hoeven te zijn voor een flinke portie originaliteit, maar dat zoek ik sowieso al lang niet meer. Zolang ik maar muziek hoor die me raakt, ontroert, pleziert of wat dan ook en dat doet Seven Stars Over Sicily hier zeer zeker.

Ik vind dat er een zeer aangename flow hangt op dit album en een nummer als Million Dollar Hoax weten me wel te raken.

Daniel lijkt op dit album wat ontspannender te zingen, minder geforceerd. Het is wel een stijl waar je een beetje tegen moet kunnen denk ik. Heel soms vind ik het zelf ook wel eens lastig om naar te luisteren en op andere momenten heb ik daar geen last van. Gek genoeg past hij wel weer in een lange rij zangers die tegen de randjes schuren en die ik toch enorm waardeer. En zijn zang mengt wonderbaarlijk mooi met die van Janine van Osta (dat smaakt naar meer!).

“The Endless Sea” is een aanrader voor liefhebbers van wat donkere pop-rock muziek. Denk aan Tindersticks, Madrugada enzovoort, en bevat een aantal sterke tracks (mag ik Strange Infatuation ook nog even noemen?!)

Kom maar op met dat optreden in Rotterdam. Ik heb er zin in!

www.sevenstarsoversicily.com

(aERodynamIC)


Your Comment