Hoewel de Amerikaanse singer-songwriter Peter Bradley Adams mij compleet onbekend was, had deze zoetgevooisde poëet uit Birmingham, Alabama tot voor kort niet enkel een EP en twee zeer positief ontvangen solo-cd’s op zijn conto, maar ook nog eens een alleraardigste plaat met het folkpop duo Eastmountainsouth. In 2008 riep The Wall Street Journal hem zelfs uit tot ‘one of the 21st-century writers whose songs are worth exploring and having a way with melodies and lyrics’. Ofschoon muziek niet echt het fort is van dit financiële dagblad is de vaststelling best opmerkelijk. Maar is dat positieve etiket ook terecht?

Op basis van Bradley Adams’ derde album ‘Traces’ ben ik geneigd te stellen dat die constatering klopt, zij het met licht voorbehoud. Bradley Adams is zonder meer in staat om een goede melodie te schrijven, getuige ‘For You’, ‘I Cannot Settle Down’, ‘From The Sky’, ‘Something ‘Bout You Lately’ en vooral ‘I Tell Myself’ (dat op het akkoordenschema van ‘I’ve Got Dreams To Remember’ van Otis Redding lijkt te zijn gebaseerd, maar dat vooral mooi past in het straatje van iemand als Justin Rutledge). Dat zijn namelijk meeslepende en vrij geloofwaardige songs; de backing vocals van onder andere Julie Lee zijn daar trouwens niet vreemd aan.

Vanwaar dan dat voorbehoud? Dat heeft alles te maken met de zowat gefluisterde frasering van Bradley Adams, die in elke songs identiek is en na een nummer of zes, zeven neigt naar zeurderigheid, en het feit dat de twaalf nummers op ‘Traces’ wel héél erg braaf klinken. Zo braaf dat dit album, zeker als je het in een keer beluistert, te veel muzikale behoedzaamheid uitstraalt. Daardoor is ‘Traces’ een aardig plaatje geworden. Maar met wat meer risico en zelfkritiek had het een uitstekende plaat kúnnen zijn.

www.peterbradleyadams.com

www.myspace.com/peterbradleyadams