RSS

The Aces – No One Rides For Free

aceshoes

Afgelopen week ontving ik een viertal cd’s van het label El Toro Records. Een Spaans label dat zich gespecialiseerd heeft in muziek uit de jaren 50 en 60, inclusief muziek met daarbij een flinke dosis rockabilly. Helaas weinig echt origineel werk, maar voornamelijk artiesten als eigentijdse replica’s die trachtten die periode en dat genre zo identiek mogelijk na te bootsen. De eerste 3 cd’s – waarvan ik geen namen ga noemen – bevatten voor mij persoonlijk zeer clichématig materiaal. Quentin Tarantino is een ace om dergelijke gedateerd werk hernieuwd te verrijken in zijn films, maar die niche is hem wat mij betreft voorbehouden. Ongetwijfeld bestaat een markt voor mensen die zeer veel plezier beleven aan dit medium, alleen ik behoor daar zeer beslist niet toe.

aces1

Uitzondering binnen deze zending was de CD van de Californische band The Aces. Ook al deed hun hoes mijn aanvankelijk eveneens huiveren, deze lui hebben een verdomd goed besef hoe ze een rauw stuk blues moeten spelen. Doffe dreunen domineren een duistere sound, waarbij een hartverscheurende harmonicaspeler zich primair in het middelpunt weet te duwen. De zang van diezelfde kerel, Sky O’Banion, gaat richting Jim Morrison, maar onthoudt zich van egotripperij waardoor deze band zeer coherent blijft. Uitzonderlijk is het ontbreken van een bassist. Drums bepalen het ritme, en de sound van deze ogenschijnlijke onbeduidende band krijgt voor mij een gigantische meerwaarde. 

Dit is gewoonweg genieten. Duidelijk een band die zich geconfirmeerd heeft aan het verkeerde label. (Dat zoiets ook mogelijk is) “No One Rides for Free” bestaat uit 10 fantastische blues gedreven, muziek die bijna standaard in je auto moet liggen. Wat een pulserende werking gaat er uit van deze puike onderbuik blues. Weliswaar live opgenomen met microfoons uit de jaren 40 en 50, maar vanwege de eigenzinnige aanpak is deze traditioneel geënte muziek zeer eigentijds. Regelrechte aanrader die zich manifesteert buiten de paden van het hedendaagse idioom. Verdenk hen er zelfs van dat ze bewust hebben gekozen voor dit vage label, want zolang ze niet opvallen kunnen ze verder gaan met het doen van hun ding. Hun muziek is dusdanig overtuigend dat ik me niet kan voorstellen dat deze jongens serieus de weg kwijt zijn. Muziek voor een ongecoördineerd feestje.

www.derekirving.blogspot.com/
www.myspace.com/theaces
www.cdbaby.com/cd/theaces

 

(Rein van den Berg)


0 Comments Add Yours ↓

  1. 1

    Hallo Rein, een goede weergave van wat deze Aces doen.
    Ik verbaas me ook dat er verder erg weinig te vinden is van deze muzikanten, jammer want ze zijn gewoon nog steeds hun tijd vooruit, zaker gezien het aanbod van nwe blues…
    Heb jij nog een hint waar te zoeken, zwerven er niet ergens wat soundboard takes oid..
    Groet



Your Comment