RSS

John Grant – Queen Of Denmark

johngranthoes

Virtueel tuinieren, wanneer je grasduinen naar muziek op internet zo mag noemen, is 1 van mijn grootste liefhebberijen. Pas vorig jaar raakte ik via Bill Callahan bewust dat er ook een gigantische creatieve groep, ondertussen geschiedenis, had bestaan onder de naam Smog. Nu wordt ik op een vergelijkbare wijze geconfronteerd met John Grant, en zijn voormalige band The Czars. Ik proef een identieke passie die verschuilt gaat achter de drive van beide heren. 2010 wordt beslist de ommekeer van John Grant’s carrière, zeker nu Bella Union hem heeft “ontdekt”. Dit eigenzinnige label heeft in de afgelopen jaren al vaker laten horen een uitstekend luisterend oor te bezitten voor mega talent. John was al vooruitstrevend met zijn Czars, desondanks bleven ze onzichtbaar voor het grote publiek. Daar wordt – zonder enig voorbehoud – dankzij een bescheiden ruggesteuntje dit jaar een wending aan gegeven

John Grant dreigde te verdwijnen in een oeverloos gat van miskenning, maar vrienden, in de vorm van de band Midlake, voelden de drang om deze artiest met zijn opmerkelijke zang van verfrissende impulsen te voorzien. Op 30 april, Koninginnedag, verschijnt het debuut van deze voormalige frontman van de uit Denver (Collorado) afkomstige Czars. Het is niet velen gegund, maar ik raakte gelukkig in de omstandigheid alvast een scoop te mogen ontvangen van dit nieuwe album getiteld, Queen of Denmark. De muziek is van een sensationele warmte, waarbij de esthetisch lijnen voorop staan. Eenvoud, schoonheid, waarbij streven naar perfectie het uitgangspunt lijkt. Where the Dreams Got to Die is een nummer die wordt gestuwd door verstild pianospel, waarna een beperkte orkestratie het niveau majestueus optilt. Muziek die je kluistert, en aangenaam laat bevriezen uit waardering. Onwerelds bijna, gedragen door een schreeuw om artistieke erkenning. En album met eenheid, en veel krachtige composities.

johngrant1Qua stem is een vergelijking met Antony and the Johnsons niet verantwoord, maar zeer beslist wel wat de sfeer betreft die deze combinatie van zang en muziek oproept. Noem het volwassen popmuziek. “Gemaakt in de hemel” lees ik vrij vertaald, waarbij Grant’s zang uniek is. Gedragen, maar niet bombastisch. John Grant is eigenzinnig als Liam Hayes (Plush), en geeft wat mij betreft ook een knipoog naar David Forman’s enige album uit 1974. Vlak overigens ook allerminst de inbreng van Midlake niet uit. Noteer alvast dit debuut album in je agenda, want deze nieuwe John Grant is een van de bijzonderste die dit jaar gaat verschijnen.

 

 

www.bellaunion.com/index.php/site/news/queen_of_denmark
www.myspace.com/theczars

 

(Rein van den Berg)


4 Comments Add Yours ↓

  1. Thijs #
    1

    Komt John Grant nog naar NL deze zomer?

  2. Okke #
    2

    In juli zijn de heren van Midlake in Europa. Wie weet komt hij mee, want in mei en juni treedt hij met hen op in Amerika en Canada. Er staat nog geen datum in het schema voor Nederland voor zover bij bekend is, maar er lijkt ruimte voor. Dus wie weet?

  3. Martien #
    3

    Grappig dat je David Forman noemt. De vergelijking was bij mij niet opgekomen. Nu jij die maakt ben ik benieuwd waar je met “knipoog” op doelt? Randy Newman (solo) en David Forman kan ik wel begrijpen. Queen of Denmark heb ik net binnen en het album zal ongetwijfeld nog groeien. Wat mij betreft heeft het enige raakvlakken met XO van Elliot Smith. Ook een album dat in het begin wat vlak lijkt maar na lang draaien zijn schoonheid prijs gaf.

  4. Rein #
    4

    Forman had ook iets onaantastbaars, en zette in zijn tijd een zeer clean muzikaal product neer, wars van stromingen. Helaas niet algemeen onderkend, maar de kwaliteit van de liedjes was er niet minder om. Deze overeenkomsten, en dat heren een buitengewoon mooie stem hebben doet de vergelijking recht.



Your Comment