RSS

Fred Eaglesmith – Cha Cha Cha

fredeaglesmithhoes1

Nadat ik indertijd enorm had genoten van Eaglesmiths “Lipstick, Lies & Gasoline” (1997), bleek het vervolgens nog een  hele toer om zijn album “Drive-In Movie” toen te pakken te krijgen. Laat staan zijn albums van voor die datum. Tegenwoordig is dat geheel anders, zijn gehele oeuvre ligt binnen handbereik. Fred J. Eaglesmith geniet een onzettende populariteit in Nederland, en terecht! Ondertussen draait hij alweer dertig jaar mee in dit muziekcircus, en luisterend naar “Cha Cha Cha” nog even vitaal en melancholiek als in zijn beginperiode. Ik had voor beluistering van dit laatste album eerst nog even de sfeer opgesnoven van zijn live album From “The Paradise Motel”. Samen met zijn Flying Squirrels (Ralph Schipper en Willie P. Bennett) en een vocale gastbijdrage van Lynn Miles nog steeds een weergaloze luistersessie.

 

fredeaglesmith

 

“Cha Cha Cha” is met zijn tien nummers in zesendertig minuten een lekker luchtig openend album. Dit enerzijds vanwege de dansbare ritmes, en de damesvocalen op de achtergrond. Toch broedt er iets ondergronds, want dit overwegend zonnig album kent zowel droeve als vrolijke elementen. De uitbundigheid houdt Eaglesmith dan ook niet vol tot het einde. Ik kan me zo voorstellen dat de dood van nestor en mandolinespeler Willie P. Bennett flink ingegrepen heeft op het gemoed van Eaglesmith. Herinneringen aan dergelijke levendige persoonlijkheid, die zo naast stond, leg je niet zomaar naast je neer.

 

Nog meer dan op Fred Eaglsmiths muziek, was ik zelf gek van Bennetts eigen albums, laat staan wat zo’n verlies met Fred doet. Ook Bennetts optredens staan me nog levendig voor de geest. Een zeldzame Canadese muzieklegende, helaas te vroeg overleden. Het leven gaat door, en ook Fred moet verder, en een poging daartoe onderneemt hij met “Cha Cha Cha”.

 

Als een van de mooiste nummers van dit album, en mogelijk uit zijn carrière, ervaar ik het ruim vijf minuten durende nummer Car. De tekst is niet zozeer ingrijpend, maar de sfeer daarentegen is veelzeggend. Evenals afsluiter Silhouettes wat een schitterende ode is naar zijn vrouw. (Nou ken ik dit gedeelte van Fred’s privéleven niet, maar ik kan me er voldoende bij voorstellen, want het is toch heerlijk wanneer je terug kan vallen op die constante factor in je leven.) Romantiek en het besef dat ons aardse bestaan tijdelijk is geeft dit album iets bijzonders. Fred heeft al een paar uitzonderlijk platen gemaakt, en daar kan hij deze zondermeer aan toevoegen, want “Cha Cha Cha” bevat diverse mooie nummers.

Willie P. Bennett live:            http://www.frednet.nl/jukebox/051208_paris_wpb

 

 
www.fredeaglesmith.com

 

(Rein van den Berg)


2 Comments Add Yours ↓

  1. 1

    Ben een ontzettende Fredhead maar dit album ervaar ik toch als een ontzettende tegenvaller. Ik ervaar de plaat als: Fred is aan het experimenteren geweest met een pas aangeschaft orgeltje, heeft het knopje van de ritme-box gevonden en aangezet met als resultaat dat dat irritante geluid in alle nummers de boventoon, uitgezonderd misschien in “Car”, dat met “I Would”en “Dynamite and Whiskey” wel tot de betere nummers behoort.
    Ik heb niets tegen vernieuwingsdrift maar …

  2. Walter #
    2

    Niet met je eens Ronald , prachtig plaatje gewoon !



Your Comment