RSS

Deborah Holland – Vancouver

Eind jaren tachtig duikt de naam Deborah Holland  ineens op, als zij aantreedt als zangeres in de formatie Animal Logic van Stanley Clarke (basgitaar) en drummer Stewart Copeland. Opgericht in 1987 en vijf jaar later na twee platen met  een dosis aan funk geörienteerde popmuziek ter ziele gegaan. Sindsdien verschenen, zij het in de obscuriteit, vier solo-albums met fijne folkpopliedjes te weten “Freudian Slip” (1994), “The Panice is On” (1997), “The Book of Survival” (1999), “Bad Girl Once”(2006),  en  werden de gedegen folkalbums “Unbound” (2009) en “Three” (2012) van het gelegenheidstrio The Refugees met Cindy Bullens en Wendy Waldman in ons land onder de aandacht gebracht. Waren de achterliggende soloplaten van Deborah Holland door de mazen van het net geglipt ben ik ditmaal des te aandachtiger om haar nieuwste cd “Vancouver” onder de recensiehamer terecht te laten komen. Een album met op een nummer na (Norwegian Wood)  gevuld met eigen composities,  waar vooral romantische perikelen en de pijnlijke heimwee naar haar vaderland centraal staan. Een verhuizing van het zonnige Amerika in Californië naar het regenachtige weer in het Canadese Vancouver werd onvermijdelijk door de specifiekere studiemogelijkheden die daar meer afgestemd zijn op haar zoon. Familie, vrienden en kennissen achterlatend.

Volstrekt onbekend bij het grote publiek verdient Deborah meer dan een bestaan in de marge. “Vancouver” moet dan maar eens na bijna twintig jaar de langverdiende doorbraak worden. Tijdens nummers als I Wanna Be A Canadian en Vancouver gooit de zangeres met een weemoedig-pijn-in-mijn-hart-gevoel de kwetsbare dilemma’s direct op tafel:

I’ll give up California sun
Nights at Dodger Stadium
Goodbye Independence Day
On Thanksgiving no parade
Farewell cousins so long friends
They may not let me back again
So get your passport, book a flight
Come on up see a different kind of life
(I Wanna Be A Canadian)

(Vancouver)
I’m here cause my son
Can get what he needs
In American schools he could not succeed
So we packed up our lives
And drove from our home
Leaving half of the family
To make it alone

Het album met twaalf liedjes, waarop Deborah zich toont als een zangeres met een weelderig stemgeluid is grotendeels akoestisch gearrangeerd, klinkt niet te weldadig maar ook niet te sober. Met Steve Wight (productie en drums), J.P. Mourao (gitaar) aan haar zij en met bescheiden muzikale bijdragen van Patterson Barrett (orgel), Ross Levinson (viool), Cindy Bullens (harmonica) en Wendy Waldman (achtergrondzang) demonstreert Holland op “Vancouver” wederom uitvoerig haar kunde in het componeren van smaakvolle liedjes met persoonlijke, betekenisvolle teksten. Het nieuwe album zoekt fraai en gedegen zijn weg in het pop en rootsgenre, waar wellicht weinigen zich aan zullen storen.

www.deborahholland.net

(Johan Schoenmakers)

 


Your Comment